Stundum er mjög skrítað að búa hér í New York. Undanfarnar 2 vikur hafa staðið yfir tökur á væntanlegri Will Smith mynd niðri við Washington Square Park sem er rétt hjá þar sem ég fer í NYU tímana mína. Stundum hefur götum í nágrenninu verið lokað vegna þess og í seinustu viku var búið að setja upp fullt af bílum sem leikmuni, þeir voru allir voðalega rykugir og svo var gervigras látið "vaxa" upp á milli gangstéttarhellanna og þeir voru líka með vindvél á staðnum.
Í kvöld bauð einn af prófessorunum okkur í mat heim til sín og það var alveg hreint yndislegt. Ég finn alltaf meira og meira hvað ég sakna þess að koma heim til fólks þar sem það hefur búið í mörg ár, allir sem ég þekki hér flytja ca. einu sinni á ári og það nær einhvern vegin ekki að koma ekta heimilislegur andi jafnvel þó fólk geri voða kósí.

Fyrir áhugasama tilkynnist hér með að ég mun verða stödd á Íslandi frá 18. desember 2006 til 14. janúar 2007.
Byrjað er að taka við tímapöntunum.
Sérstakur áhugi er á öllu tengdu óhóflegri áfengisneyslu, skemmtunum og almennri ómennsku.

Ég fór á snilldartónleika með Badly Drawn boy á fimmtudaginn með Paolu í Hiro Ballroom sem er niðri í Meatpacking hverfinu. Íris og Hjördís muna kannski eftir staðnum, við fórum þangað í janúar afar seint um nótt. Staðurinn er mjög flottur, allt er skreytt í japönskum stíl með rauða veggi og pappírsljós.
Badly Drawn Boy var í góðu stuði, tók alla slagarana og spilaði heillengi, svaka stuð.

Það flaug víst lítil flugvél á hús sem er minna en 10 blocks í burtu frá mér en við vissum ekkert. Reyndar aðeins meiri þyrlu umferð en venjulega annars allt með felldu. Svona er auðvelt að láta hluti framhjá sér fara.

Stundum er erfitt að vera í skóla sérstaklega þegar maður þarf að gera verkefni um bók sem manni finnst leiðinleg og heimskuleg.
Það er ennþá 20°C hiti hér sem er snilld.

Íslensk fréttamennska í sínu fínasta pússi
Af ruv.is

Fyrst birt: 06.10.2006 18:35
Síðast uppfært: 06.10.2006 18:53
Vilhjálmur frá Brekku velti bílnum sínum

Aðalfundur Sambands sveitarfélaga á Austurlandi hófst í morgun á Höfn í Hornafirði. Nú stendur yfir hátíðardagskrá í tilefni af 40 ára afmæli sambandsins og meðal þeirra sem þar flytja erindi er Vilhjálmur Hjálmarsson frá Brekku í Mjóafirði, fyrrverandi formaður sambandsins.

Vilhjálmur sem er 92 ára gamall velti bíl sínum á veginum yfir Öxi í gær á leið á þingið. Hann var með nýtt ökuskírteini og á nýjum bíl.

Ég vil byrja á að þakka þær fjölmörgu kveðjur sem mér bárust í gær í tilefni afmælisdagsins jafnt í gegnum síma sem og á netinu.
Ég fór út að borða á voðalega sætum frönskum stað sem hét 26 Seats og viti menn það voru einmitt 26 sæti á staðnum. Með í för voru Paola, Erika og Jeff kærastinn hennar. Ég fékk mér önd og við deildum Créme Brulée í eftirrétt rosalega gott.
Svo var haldið heim á leið og tekið þátt í græna korts lotteríi. Það er voðalegt vesen aðalega af því að ég ætlaði ekki að geta fengið myndina til að vera í réttri stærð en það hafðist á endanum.
Ég fékk rosalega flott armband úr bleikum steinum frá Áslaugu frænku og bleikt úr frá Paolu. Alltaf gaman að fá smá pakka en ég saknaði þess að fá ekki heitt súkkulaði a la mamma líkt og hefð hafði skapast fyrir, verð bara eiga það inni.
Ég ætla svo að reyna að halda almennilega upp á áfangann þegar við Erika erum fluttar inn í nýju íbúðina.
Ég fór og taldi klink í bankanum í dag og viti menn ég átti rúmlega $25 í klinki, það fannst mér mikið eftir ekki lengri búsetu en svona er ég dugleg að safna.
Í kvöld ætla ég að kíkja á lífið með strákunum úr prógramminu og kannski fá mér eins og einn bjór....

Við Erika erum búnar að finna íbúð í Queens og hér er hægt að sjá hana á korti. Við flytjum 23. október 2006.
Mér er afar létt.

Það er ömurlegt að reyna að finna nýja íbúð í þessari borg. Hér er ótrúlega mikið framboð af furðulegu húsnæði, svefnherbergi þar sem ekkert rúm kemst fyrir, railroad íbúðir þar sem öll herbergin eru í beinni línu og ganga þarf í gegnum herbergi til að komast á milli, sem sagt ómögulegt ef maður vill einkalíf, hér eru allar íbúðir með örsmáa glugga og almennt séð mjög litlar sem væri svo sem í lagi ef þær væru ekki líka skelfilega dýrar, í vondum hverfum og langt frá lestinni. Algjör snilld. Vonandi rætist samt úr þessu hjá okkur Eriku.

Eitt orð: BANANI

Rostungar eru rosalega flott dýr og ég sá heila þrjá í Québec. Töff, töff töff

Dvölin í Québec var yndisleg, fullt af skemmtilegu fólki og fyrirlestrum og ég fékk 2. verðlaun í plakatasamkeppninni á ráðstefnunni. Þegar heim kom tók við sjúkt mikill lærdómur, ég flutti fyrirlestur í gær sem gekk glymrandi vel og svo er bara um að gera að halda áfram að hamast.
Ég er svo alveg að fara að eiga afmæli og mikið vildi ég að ég gæti haldið upp á það heima, ég get ekki ákveðið hvort ég eigi að gera mér einhvern dagamun hér og þá hvernig.

Sumir (lesist Vaka Ýr Sævarsdóttir) hafa greinilega ekki verið að fylgjast með á blogginu undanfarið. Hér kemur skýring á því af hverju ég var á þessum vagni sem sjá má á mynd í færslunni hér að neðan.
Ég fékk smá styrk frá skólnum og þar sem Ameríkanar eru sérlega skrúðgönguglaðir þá tekur skólinn oft þátt í slíkum samkomum og er þá gjarnan með vagn (e. float). Nú á sunnudaginn var Mexican Day Parade til að fagna þjóðhátíðardegi Mexícó sem var þann 15. september. Ég stóð sem sagt á þessum vagni í um klukkutíma í merktum stuttermabol og veifaði mexíkóskum fána og horfið á fólk hrópa og kalla af engri sýnilegri ástæðu. Skemmtileg lífsreynsla samt.
Læt hér fljóta með aðra mynd frá gelluferð.is

Annars virðist líka leika vafi á því hvað ég sé að dröslast til Quebéc ég er sem sagt að fara á ráðstefnu The North Atlantic Biocultural Organization sem skólinn minn er ein af aðalsprautunum í. Dvalist verður í Kanada fram á sunnudag og ég er bara nokkuð spennt enda hef ég ekki komið til þess ágæta lands áður.

Hér er mynd af mér á vagninum í skrúðgöngunni margumræddu

Það er mikill missir að Margrét Frímannsdóttir sé hætt í stjórnmálum, stórgáfuð og reynd kona sem hefur staðið sig vel.

Ég fór í bíó með Paolu og Whitney vinkonu hennar. Við ætluðum á The Last Kiss en það var uppselt svo við fórum á The Black Dalhia. Það var slæm ákvörðun þar sem þetta er einhver leiðinlegasta mynd sem ég hef nokkurn tíman séð, 5 hauskúpur frá mér!
Viðbrögð fólksins í salnum bentu til þess að fleiri væru á sömu skoðun, það var mikið hlegið á vitlausum augnablikum, frekar fyndið.
Annars er ég bara að fara til Quebec á þriðjudaginn, við ætlum að keyra og þurfum að leggja af stað eldsnemma um morguninn, spennó, þetta er svona 10 klst akstur.
Ég þarf að vera í skrúðgöngu á sunnudaginn, á vagni eða float eins og Bandaríkjamenn kalla það. Þetta er Mexican Day Parade og hún er kl. 10 á sunnudagsmorgni, gaman.

Það er rigning.
Í gær sáum ég og Hjördís skvísa Carson úr Queer Eye for the Straight Guy vera að labba á Herald Square. Hann var mega flottur í tauinu, með vatnsgreitt hár, geggjuð sólgleraugu og almennt afar töff.
Í kvöld er ég að fara á Íslendingabjórkvöld, verð aðeins að rækta ræturnar, þær þurfa tíma til að enduraðlagast amerísku þjóðfélagi eftir að hafa verið í burtu og svo með 4 landa í heimsókn.

Gelluferð.is!
Í gær var algjör NYC dagur. Við byrjuðum á að sjá Söru Jessicu Parker í Lord & Taylor, hún var rosalega sæt og krúttleg og yndisleg og við vorum mjög Star-Struck.
Það var haldið á djammið og við vorum úti til rúmlega 4 í nýjum gellufötum.
Svo fórum við í Chinatown að kaupa feik handtöskur og það var mega ævintýri.

Núna er ég þreytt og nenni ekki að skrifa meira í bili.

Mikið er gott að vera byrjuð aftur í skólanum þó það sé strax orðið of mikið að gere. Það er líka gott að vera komin heim í rúmið sitt og dótið sitt og vera búin að þrífa og svona. Ég á bara eftir að hengja upp fötin mín.
Það er líka gaman að sjá alla sætu strákana hér.

Ég er komin heim og búin að sofa eina yndislega nótt í mínu rúmi.
Hér er ógnvekjandi grein um þróun mála í Bandaríkjunum.
Íbúðin var viðbjóðslega skítug þegar ég kom og er enn, ég nenni engan veginn að þrífa annarra manna skít á alveg nóg með minn eiginn óhreina þvott. Meira ruglið.
Annars beið mín bréf þegar ég kom, ég fékk smá styrk frá skólanum, geðveik ánægð með það.