Ég er að fara til Elgin í Illinois þar sem Mike á heima á morgun og verð hjá honum í 11 daga. Ég er rosalega spennt. Ég er því að hamast við að ganga frá öllu í íbúðinni svo það verði eitthvað pláss fyrir Hjördísi og Nonna sem ætla að vera í henni í júní og júlí. Ég kem aftur til NY 5. júní og fer svo heim til Íslands daginn eftir. Ég stoppa stutt í bænum og fer á Mývatn að grafa í ruslahaugum sunnudaginn 10. júní.
Ég er búin að pakka fyrir Íslandsferðina líka og mér finnst ég vera með furðanlega lítið af dóti með mér miðað við seinasta sumar þegar báðar töskurnar voru alveg smekkfullar.
Annars er komin sól og steikjandi hiti hérna, mér tókst meira að segja að sólbrenna smá um síðustu helgi þegar Áslaug frænka og Mike kærastinn hennar voru hérna í heimsókn. Við fórum í ferð á vatna-taxa og ég ekki með neina sólvörn. Við borðuðum líka á æðislegum veitingastað, kóreskt grill, ég fékk mér strút og maður þurfti að grilla kjötið sjálfur, nammi gott. Við fórum líka á leikritið Frost Nixon sem er byggt á viðtölum sjónvarpsmannsins David Frost við Nixon eftir að hann sagði af sér. Það var bæði mjög fræðandi og fyndið.

Sjálfstæðisflokkurinn búinn að auglýsa sína ráðHERRA, ekkert kemur þar á óvart. Þeir gera enn og aftur í buxurnar í jafnréttismálum og þingkonur eru leiðar en finnst þetta samt allt í lagi þannig og skilja þetta ofsalega vel, þær fá að gera annað.
Annars rak ég líka augun í umfjöllun um strætó. Ferðir verða á 30 mín fresti og nýr forstjóri segir sitt helsta markmið vera að laga hallarekstur. Mér finnst liggja beint við að leggja batteríið bara niður, þá er enginn halli lengur. Samgöngur á 30 mín fresti eru ekki mönnum bjóðandi. Hvað með þá sem ekki hafa efni á að eiga bíl eða kjósa að ferðast í strætó til að vernda umhverfið. Þeir verða bara að sitja heima.

Þar sem ég verð alltaf að gera allt sem Dagný biður mig um því hún er svo ágæt ætla ég að reyna að tjá mig aðeins um nýjustu sviptingarnar í íslenskum stjórnmálum.
Það kemur mér ekki stórkostlega á óvart að stjórnin sé sprungin og ekki heldur að næst á dagskrá sé að reyna að koma Sjálfstæðisflokki og Samfylkingu saman. Satt að segja þá voru úrslit þessara kosninga hálf ómöguleg hvað varðar stjórnarmyndun.
Kaffibandalagði hefði ekki gengið upp þar sem Frjálslyndir eru bara of lausir í rásinni, ég sé ekki að Sjálfstæðisflokkur og Vinstri grænir gætu átt gott samstarf, R-lista formið gæti gengið en eins og staða Framsóknar er þá er ekkert víst að þeir sjái sér hag í slíku.
Getur S-S stjórn gengið upp? Ég veit ekki, ég hef gífurlega trú á Ingibjörgu, hún hefur sannað fyrir löngu síðan að hún getur allt. Ég veit samt ekki hvort að Samfylkingunni myndi takast nógu vel að ná sínum málefnum á dagskrá. Ég býð bara spennt eftir að sjá stjórnarsáttmálann. Eitt er þó alveg víst að nú mun örugglega eitthvað almennilegt gerast í jafnréttismálum og það er frábært.
Ég er að fara í lokapróf á morgun og verð að fara að læra.
Annars er það í fréttum að ég pantaði svaka fínar North Face regnbuxur fyrir gröftinn í sumar, Húsasmiðjubuxurnar urðu að einu gati síðasta sumar og nú er að vona að hinar endist betur!

Margir (eða amk einhverjir) kunna að hafa undrast á bloggleysi mínu í kjölfar kosninganna. Ég hef mikið hugsað um að tjá mig en hef jafnan fyllst gífurlegu þunglyndi svo lítið hefur orðið úr. Ég verð að segja að niðurstöðurnar koma mér ekki sérlega mikið á óvart en ég er samt sem áður gífurlega hneyksluð. Mér finnst stórfurðulegt að Sjálfstæðismenn hafi bætt við sig þremur mönnum, ég hef verið að gantast með að það sé einn maður fyrir hvern glæpamann sem voru í framboði fyrir þá. Það er kannski svolítið ýkt en mér finnst ótrúlegt að þeir hafi bætt við sig í kjördæmi þar sem Árni J er í 2. sæti, mér er sama þó hann hafi færst niður um lista hann er samt á þingi. Ég veit að hann er búinn að taka út sína refsingu en mér finnst hann samt ekki eiga neitt erindi á þing aftur, hann fékk sitt tækifæri og klúðraði því. Ég hef aldrei verið hrifin af Birni Bjarnasyni en fékk gjörsamlega nóg þegar hann sem dómsmálaráðherra lýsti því hátíðlega yfir að það væri óþarfi að framfylgja jafnréttislögum þar sem þau væru hvort eð er úrelt. Svona segir maður ekki þegar maður er ráðherra. Mér þótti auglýsingin mikla samt sem áður óviðeigandi en vissulega á Jóhannes í Bónus rétt á að tjá sig eins og aðrir. Hver þáttur Björns var í Baugsmálinu var á eftir að koma betur í ljós með tíð og tíma en en eins og er hef ég ekki séð neinar afgerandi sannanir fyrir því að hann hafi beitt sér á ólöglegan hátt. Eftir öll ráðningarklúðrin hans og almennt neikvætt viðhorf til kvenna og hernaðarstefnu finnst mér að hann hefði vel mátt taka hvíld.
Sá þriðji er svo Sigurður Kári sem rétt eftir síðustu kosningar var nappaður við ölvunarakstur og aftur finnst mér bara að maðurinn eigi ekki erindi á þing, hann er ekki jafnréttissinni og það er slæmt fyrir svona ungan mann.
Æi nú er ég alveg komin á bömmer.

Ég er aðeins farin að þora að vona að í fyrsta skipti í heila eilífð verði ríkisstjórn án Sjálfsstæðisflokksins. Það er vont að vera hérna úti þegar svona undur og stórmerki eru að gerast heima. Ég er þó búin að gera mitt og kjósa svo nú er bara að bíða og biðja og vona!
Ég var að klára eitt verkefni, er inni að læra í geggjuðu veðri. Það er alveg eins hér og heima alltaf besta veðrið í lok vorannar en aldrei tekst manni að skipuleggja sig nógu vel til að geta notið þess til fullnustu.
Ég er að fara á Arcade Fire tónleika í Radio City Music Hall í kvöld og er skuggalega spennt, ég er búin að hlusta Neon Bible í tætlur enda algjör snilld þar á ferð. Mér þykir nokkuð súrt að fara ekki á Hróarskeldu í sumar það er æðislega mikið af góðum böndum en ég fer bara þegar ég verð fertug í staðinn!

Ansi góð grein í New York Times um kvenpersónur í vinsælum sjónvarpsþáttum, ekki endilega góð þróun þar. Þó verð ég að segja að konur eiga yfirleitt betri möguleika á að fá góð hlutverk í sjónvarpsþáttum en í kvikmyndum þar eru þær nánast undantekningalaust til skrauts.

Dómur um Bjarkar tónleikana sem ég fór á með Ragnheiði Helgu, Völlu og Paolu í Radio City Music Hall. Þeir voru magnaðir, ég vildi að ég hefði keypt miða á alla tónleikana í New York. Stemmningin var æðisleg og alltaf gaman að heyra nýjar útfærslur á lögum af fyrri diskum. Army of me var frábært, það er að mínu mati besta lagið hennar. Í alla staði magnað kvöld.

„Stjórnvöld hafa verið frekar andvíg jafnréttisbaráttu en henni þarf að koma á aftur miðað við þessar niðurstöður," sjaldan hafa sannari orð fallið sjá þessa grein!

Ég kom heim frá Austin Texas á laugardagskvöld. Austin er skemmtileg og frekar falleg borg, miklu hreinni en NY og ekki spillti yndislegt veður með glampandi sól og hita fyrir.

Ég er að fara á Bjarkar tónleikana á morgun, gífurlega spennt.

Í Austin kom líka í ljós óvæntur og áður óþekktur hæfileiki hjá mér. Ég er bara nokkuð góð í pílukasti, ég hitti í miðjuna og nokkuð oft í reitinn sem ég var að miða á og ég sem hélt ég yrði aldrei íþróttakona!

Frábært viðtal við Björk á Pitchfork. Ég er að fara á tónleikana hennar í Radio City Music Hall 2. maí og er gasalega spennt. Fyrst fer ég þó til Austin á ráðstefnu bandarískra fornleifafræðinga. Ég er líka mjög spennt fyrir því.
Það er búið að vera mjög heitt hér undanfarna daga, ég fór í sólbað í Central Park á sunnudaginn og sólbrann smá. Ég er búin að gera nokkrar tilraunir til að kaupa sólvörn en hana er afar erfitt að finna í verslunum hér. Ég verð þó að redda mér einhverju áður en ég fer til Austin á morgun.

Það er búið að vera svolítið einmanalegt hjá mér síðan Hildur fór en nóg að gera. Það er víst voðalega vont veður úti núna svo ég er ekkert að fara út, það er búið að hellirigna síðan í gærkvöldi og allir gluggar verða að vera lokaðir annars rignir bara inn.

Annars er markmið dagsins að klára bandarísku skattskýrsluna mína. Ég held að einn helsti kosturinn við að búa í tveimur löndum er að fá að gera tvær skattskýrslur, það er jú fátt skemmtilegra!

Ungfrú Hildur hefur verið í heimsókn hjá mér síðan á miðvikudaginn og hún fær hér með verðlaun fyrir að vera menningarlegasti gesturinn minn hingað til. Við fórum á söfn á hverjum einasta degi og eyddum líklega ekki nema svona samtals 4 klst í búðum og allt var það mjög markvisst. Við fórum á 4 söfn og kannski eitt enn á morgunn. Fyrst fórum við á The Museum of Arts and Crafts, þar var sýning á brjáluðum prjónaskap og hekli og eitt verk eftir íslenska listakonu, Hildi Bjarnadóttur, það var heklaður dúkur með hauskúpum rosalega flottur. Á föstudeginum lá leiðin á MoMa eða nútímalistasafn borgarinnar, þar fundum við reyndar ekkert eftir Íslending en skemmtum okkur afar vel. Um kvöldið var svo haldið á veitingastaðinn Sushi Samba, Cosmopolitan kvöld ferðarinnar, við báðar rosalega fínar og sætar og drukkum fína drykki og fengum okkur humar sushi. Laugardeginum eyddum við í Williamsburg þar sem allir hipsterarnir halda til, við fórum í Beacon's closet sem er risa-stór búð með notuð föt. Hildur keypti voðalega fínan kjól og jakka og mér tókst að kaupa skó og belti sem reyndar var bæði nýtt! Um kvöldið fórum við svo í Red Hook hverfið í Brooklyn á tónleika hjá hljómsveitinni sem Mike hafði verið að túra með Catfish Haven, ég var efst á gestalistanum og við fórum í græna herbergið á eftir að hitta strákana úr hljómsveitinni.

Á sunnudaginn fórum við á PS1 sem er samtímalistasafn og þar var magnað listaverk eftir íslensku listakonuna Katrínu Sigurðardóttur. Það voru tveir stigar í herbergi og maður þurfti að klifra upp og stinga hausnum upp um lítið gat og þá var maður kominn inn í íslenskt landslag, alveg stórkostlegt. Hér má sjá Quin vinkonu mína komna til Íslands, rosa ánægð. Á eftir fórum við svo út að borða á voða fínan grískan veitingastað. Í dag fórum við í Guggenheim og fórum svo í Dumbo hverfið í Brooklyn að borða bestu pítsu í New York.

Sem sagt heilt á litið erum við búnar að þramma um allt, vera gífurlega menningarlega og skemmta okkur vel.

Ég var svo heppin að fá með Hildi tvö páskaegg, málshátturinn frá mömmu var "Betri er bið en bráðræði" og frá ömmu og afa "Hlynntu að frækorni viðkvæmninnar og mun það bera blómlega ávexti góðgerðarseminnar". Ef einhver vill segja mér hvernig best sé að heimfæra þessi ráð upp á mitt daglega líf þá er það vel þegið. Ég fékk líka sendingu frá Láru sem var að koma frá Kína, innsiglisstaut með nafninu mínu á kínversku og voðalega fín snyrtiveski. Ég fékk líka Sölku Völku frá mömmu svo þetta voru svona eins og litlu jólin hjá mér.

Í kvöld fórum við Mike út að borða á japanskan veitingastað sem heitir Kenka. Þar kostar bjórinn bara $1,50 og það er hægt að panta alls konar æðislegan bar mat að japönskum sið. Við fengum okkur smokkfisk pönnukökur og heilan djúpsteiktan frosk og bæði var sérlega ljúffengt.
Það er loksins aðeins farið að örla á vori hér en það er samt ekki orðið neitt sérlega hlýtt ennþá en þetta er allt á réttri leið.
Ég keypti líka loksins webcam á sunnudaginn svo núna er hægt að tala við mig í mynd á Skypinu og víðar. Verst er bara að nú þarf maður alltaf að vera svo fínn þegar maður hringir heim...

Í dag fór ég í próf og það gekk ágætlega. Við það tækifæri mundi ég að það voru orðin næstum 2 ár síðan að ég hafði tekið próf í einhverju svo það var ekki seinna vænna að pússa rykið af blýantnum, strokleðrinu og reiknivélinni.

Í dag fórum við Mike að skoða World Trade Center og Wall Street. Við álpuðumst til að skoða The Museum of the American Indian og það var einhver mesta snilld sem ég hef séð lengi. Þar voru bæði til sýnis hefðbundnir listmunir frá hinum ýmsu ættflokkum og svæðum og nútímalistaverk sem voru hvert öðru flottara.

Einna flottast fannst mér þó þessi útskorni hvals hryggjarliður sem var frá inúítum í Alaska, ótrúlega töff.

Þorrablót Íslendingafélagsins var mögnuð skemmtun. Maturinn var sérlega ljúffengur og rann mjúklega niður með brennivíninu. Flutt var minni kvenna og karla, sungið og stiginn dans af miklum móð. Ég kom ekki heim fyrren um fjögur.

Sumarið kom fyrradag, þá var 20°C hiti og vor í lofti. Í dag er búin að vera hagléls-slydda og hitastig rétt undir frostmarki. Ég hef því lært að það er ekki bara á Íslandi sem veður skipast skjótt í lofti.
Eftir að hafa sent útdrátt fyrir ráðstefnu í Frakklandi í haust og allt í góðu með það nema nú þarf ég að senda hann líka á frönsku...
Nýja Arcade Fire platan er tær snilld ****
Ég er að lesa The Woman in White aftur því hún er æði yfirleitt get ég samt bara lesið svona 2 bls því ég er svo þreytt á kvöldin, ég get varla haldið mér vakandi fram að miðnætti.
Annars er ég ánægð að það er búið að flýta klukkunni, það er kominn sumartími (þó sumarið sé að stríða okkur) svo núna er bjart næstum til sjö á kvöldin.
Ég ákvað um daginn að ég ætla að fara á ráðstefnu samtaka bandarískra fornleifafræðinga í Austin, Texas. Hún er í lok apríl og ég fæ að gista hjá systur Eriku sem býr þar. Hún er að læra að vera arkítekt og klárar í vor. Austin á að vera mjög skemmtileg borg svo það verður vonandi gaman.
Hildur er líka bráðum að koma í heimsókn og það verður æði. Nú þarf ég bara að taka mig enn meira á í lærdómnum svo ég massi þetta blessaða próf. Fyrst er samt miðannarpróf í mannfræðikúrsinum mínum og ég þarf aðeins að læra fyrir það.

Mér hafa að undanförnu borist nokkrar kvartanir vegna bloggleysis og ég er að reyna að bæta úr því.
Ég lauk nýlega við að lesa ævisögu ljósmyndarans Diane Arbus sem mín ágæta vinkona Hjördís gaf mér um árið. Diane Arbus bjó alla sína ævi í New York, pabbi hennar átti stóra búð sem var einmitt til húsa þar sem skólinn minn er núna. Það er ótrúlega gaman að lesa bókina og sjá hve mikið New York hefur breyst síðan í byrjun 20. aldarinnar. Diane Arbus er þekkt fyrir freak-myndir, hún tók myndir af vændiskonum, sirkus-fólki og svona, allt saman mjög dramatískt. Hún tók líka margar myndir af frægu fólki en yfirleitt fannst viðfangsefnumum þær ekki vera birtingarhæfar því allt var svo hrátt hjá henni.
Um næstu helgi er ég að fara á Íslendinga þorrablót, voða spennó.

Um helgina verð ég ásamt samnemendum mínum að kynna þær rannsóknir sem við erum að vinna að á Pól-helgi New York borgar á American Museum of Natural History. Það ætti að vera gaman, ég bjó til nýtt plakat um beinin frá Grænlandi ásamt Konrad samnemanda mínum og það er rosalega flott.
Sjúkraþjálfunin vegna bakverkja er ekki enn sem komið er að skila sér í minni verkjum en kannski kemur það þegar ég er búin að vera í meira en viku en ég er ekki sérlega þolinmóð í þessu.

Í gær upplifði ég nokkuð sem ég hélt að væri sér-íslenskt fyrirbæri hér í New York borg. Á tímabili var nefnilega rok, snjór og glampandi sól á sama tíma, sannast sagna fannst mér þetta nokkuð heimilislegt.

Voða sætar eftir afmæli hjá Quin. Lengst til hlgri er Ashlea svo Quin, Paola og svo ég.