Góðar og slæmar fréttir

Ég fæ að fara á ráðstefnu í Mexícó City en ég fer því frá Íslandi líklega 20. ágúst.
Hér er því ný og endurbætt dagskrá sumarsins

25.-29. maí Puerto Rico með Quin og Ashley
31. maí/1. júní-5./6. júní Portland í heimsókn hjá Áslaugu frænku sem á afmæli.
Að morgni 6. eða /7. júní mun ég koma á Klakann.
Ég mun dveljast í Reykjavík til 11. júní, þá þarf ég að keyra til Vopnafjarðar.
Vinna á Vopnafirði 12.-16. júní
19. júní til 15. ágúst vinna á Skriðuklaustri
Hróarskelda 27. júní til 3. júlí, fer beint aftur austur
14. júlí-21. júlí verða amma, afi, mamma og kannski fleiri fyrir austan, ég verð ekki í bænum þá helgi.
16.-20. ágúst ráðstefna á Hólum í Hjaltadal
20. ágúst fer aftur til NYC
23. ágúst - 3. september ICAZ ráðstefnan í Mexicó City

Ég er ótrúlega spennt en mér finnst leiðinlegt að geta ekki verið aðeins lengur í Reykavík, nú er bara enn meira um að gera að skipuleggja útilegur og sumarbústaðarferðir!

Ég fór á mjög skemmtilega Mogwai tónleika í Webster Hall á laugardaginn með góðvinkonu minni henni Paolu, mæli með bandinu.

Nokkrar tilvitnanir úr uppháhalds sjónvarpsþáttunum mínum

Charmed:
"Men are just utensils. Use them, wash them, dry them and put them in a drawer untill you need them again. "

Blow out:
Jonathan á raunastund: "I am so over me"

Vegna fjölda fyrirspurna kemur hér yfirlit yfir plön mín í sumar

25.-29. maí Puerto Rico með Quin og Ashley
31. maí/1. júní-5./6. júní Portland í heimsókn hjá Áslaugu frænku sem á afmæli.
Að morgni 6. eða /7. júní mun ég koma á Klakann.
Ég mun dveljast í Reykjavík til 11. júní, þá þarf ég að keyra til Vopnafjarðar.
Vinna á Vopnafirði 12.-16. júní
19. júní til 15. ágúst vinna á Skriðuklaustri
Hróarskelda 27. júní til 3. júlí, fer beint aftur austur
14. júlí-21. júlí verða amma, afi, mamma og kannski fleiri fyrir austan, ég verð ekki í bænum þá helgi.
16.-20. ágúst ráðstefna á Hólum í Hjaltadal
20. ágúst til ca. 28. ágúst verð ég í Reykjavík

Skólinn úti byrjar 30. ágúst svo ég býst við að vera farin út fyrir það.

Annars eru helgar lausar, ég verð með bíl og get komið í bæinn og mig langar endilega að fara í a.m.k. eina útilegu eða sumarbústaðarferð, ég veit ekki hvað ég ætla að gera um verslunarmannahelgina.
Um að gera að panta tíma hjá mér á meðan enn er laust!

Enn eitt vefprófið, náttlega algjör sannleikur og takist afar alvarlega

The Keys to Your Heart

You are attracted to obedience and warmth. In love, you feel the most alive when things are straight-forward, and you're told that you're loved. You'd like to your lover to think you are stylish and alluring. You would be forced to break up with someone who was emotional, moody, and difficult to please. Your ideal relationship is traditional. Without saying anything, both of you communicate with your hearts. Your risk of cheating is zero. You care about society and morality. You would never break a commitment. You think of marriage as something that will confine you. You are afraid of marriage. In this moment, you think of love as something you can get or discard anytime. You're feeling self centered.

What Are The Keys To Your Heart?

Sumir dagar eru hreinlega skrítnari en aðrir. Quin hélt að ég ætti afmæli í dag því það er á amerísku 5.10, nema ég á afmæli 10.05 á amerísku, einhver smá menningarlegur misskilningur á ferðinni þar.
Í gær átti Paola afmæli við fórum út að borða á æðislegan tapas-stað þar sem var hljómsveit að spila og allt, rosalega gaman. Að venju var þetta fjölþjóðlegur hópur, nokkrir Líbanar, Clara frá Columbíu, einn frá Króatíu, ég og aðeins einn Ameríkani. Mér tekst sérlega illa að blanda geði við innfædda hér í borg, þeir eru sko alls ekki á hverju strái hér Kanarnir.
Við gaurinn frá Króatíu áttum smá moment þegar við ræddum sameiginlegan áhuga okkar á Júróvísjón, ég er frekar spæld yfir að missa af keppninni en það verður bara að hafa það. Ég fer í grillveislu á föstudeginum og partý á laugardeginum svo ekki ætti mér að leiðast.
Þegar ég fór úr skólanum í gærkvöldi þá logaði eldur í ruslatunnu þar fyrir utan, mjög New York fannst mér en það vantaði alveg heimilislausa menn til að hlýja sér við hann og svo var ekkert svo kalt hvort sem er.
Á föstudaginn er vísindadagur í Brooklyn College og ég verð með plakat um dýrabeinin mín þar og það er keppni, vonandi vinn ég.

Ég sá líka David Blaine í kúlunni, nennti samt ekki að bíða eftir því að hann héldi niðri í sér andanum. Ég ætlaði eiginlega ekki að nenna að kíkja á hann þó að ég ætti leið þarna hjá þegar ég var að fara heim, mér finnst þetta allt saman asnalegt.

Ég er orðin alvöru vísindamaður farin að fá pöntunarlista með vísindavörum frá Daigger Lab Basics.
Ég veit ekki hvaðan þeir hafa fengið nafnið mitt og heimilisfangið en mér finnst loksins að ég hafi stimplað mig inn í vísindasamfélagið núna.

Ég vil lýsa yfir stuðningi mínum við Femínistafélagið í baráttu þeirra gegn KSÍ, FIFA, HM 2006 og þeim hræðilegu mannréttindabrotum sem fram munu fara í vændisblokkunum í tengslum við keppnina. Þetta er alls ekki í lagi, þó að vændi sé löglegt í Þýskalandi er þetta samt sem áður algjörlega siðlaust og hreinasta hneisa.
Ég vil líka hvetja íslenska presta og þjóðkirkjuna til að leyfa hjónabönd samkynhneigðra sem allra fyrst og þakka fyrir að samkynhneigðir vilji almennt hafa eitthvað með kirkjuna að gera eftir þessa vitleysu.
Mæli með Draumalandinu eftir Andra Snæ en ég vara við martröðum sem fylgja munu í kjölfarið, þetta er svakaleg lesning.

Heilsan er mikið betri í dag og það er 22°C hiti. Ég hamast við skýrsluskrif innandyra og hef nýlega áttað mig á því að það er minna en mánuður þangað til ég yfirgef stóra eplið og ég á eftir að gera ógeðslega mikið af rugli fyrst.

Ég er með flensu á besta tíma.

Kynningin gekk æðislega vel. Ég fór í Manhattan International High School sem er á 67 götu milli 2. og 3. strætis. Ég þurfti að tala við tvo bekki í ca. klukkutíma hvorn. Þau voru mjög áhugasöm og spurðu fullt af skemmtilegum spurningum. Landslagsmyndirnar hennar Auðar vöktu lukku og mér fannst þetta bara mjög gaman og ég var eiginlega ekkert stressuð. Kannski ég verði bara þokkalegur kennari eftir allt saman. Ætli ég hafi náð að snúa einhverjum í átt að fornleifafræði, ég veit ekki...
Ég fékk að sjá matsblöð sem krakkarnir fylltu út og þau virtust hafa verið mjög ánægð með kynninguna.
Wulffmorgenthaler eru komnir með nýtt útlit á síðuna sína og íhaldsgoggurinn í mér er ekki ángæður en ég venst þessu.

Á morgun þarf ég að halda kynningu fyrir nemendur í efstur bekkjum grunnskóla (11th grade high school) sem eru líklega í kringum 17 ára og segja frá sjálfri mér, Íslandi og fornleifafræði. Ég er nett stressuð.

Ég borðaði geggjaðan indverskan mat í gær með Ramonu og nokkrum vinkonum hennar, nammigott. The Decemberists eru frábærlega stórkostleg hljómsveit, besta lagið er The Infanta, nýja uppáhaldshljómsveitin mín.
Ég er að hugsa um að kaupa skóna í síðustu færslu þeir eru bara of flottir til að sleppa...

Ég held ég sé að flytja til Frakklands, þar eru 400-500 uppgreftir á ári á vegum hins opinbera og það eru 1200 fornleifafræðingar í fastri vinnu plús sérfræðingar.
Ég fór niður að Ground Zero í fyrsta skipti í dag, þetta er ansi stór hola. Ég fór á tónleika með afrískum jazzista sem voru ansi skemmtilegir.
Mig langar svakalega mikið í skó sem eru eins ópraktískir og hugsast getur en ég þrái þá.

Það er óhugnalega mikið að gera í skólanum en auðvitað er gott veður. Ég var að klára að lesa Flugdrekahlauparan, góð bók.

Ég reyndi að fara að kjósa utankjörstaðar á ræðismannsskrifstofunni í New York. Það hafðist ekki vegna tæknilegra örðugleika. Lyfturnar í húsinu, allar sem ein, voru rafmagnslausar og ég og Ragnheiður Helga vorum ekki alveg að fara að labba upp 36 hæðir. Ég reyni aftur á föstudaginn þar sem það er lokað á morgun vegna sumardagsins fyrsta. Þessi ferð var samt ekki alveg til einskis þar sem ég hitti sendiherra Íslands hjá Sameinuðu þjóðunum, Hjálmar W. Hannesson, hann var afar indæll og svo var líka gott veður.

Í dag krufði ég eitt stykki silkikanínu, sjá mynd, eða chinchilla eins og það útleggst á enskunni.

Voða krúttleg dýr ættuð úr Andes-fjöllum en þau eru víst frekar vinsæl gæludýr hér í landi og kosta í kringum $150, svona ekstra spes fín kanína enda miklu dýrari og þar af leiðandi betri.

Greyið sem ég krufði hafði því miður dáið á nokkuð kvalafullan hátt, iðrin voru sprungin og kviðarholið var allt fullt af mat. Hann hafði líklega ekki fengið nægilega mikið af grófmeti s.s. heyi og fræjum að borða og fengið garnaflækju. Krufningin var mjög lærdómsrík og ekki jafn ógeðfelld og ég hélt að hún myndi vera. Við hreinsuðum megnið af holdinu af beinunum, svo gröfum við restina í sand og látum maðkaflugu um að hreinsa beinin alveg. Beinin fara svo í samanburðarsafnið hjá skólanum.

Núna ætla ég að fara að gera ógeðslega leiðinlega og erfiða heimaprófið í Lingusitic Anthropology, ojbarasta!

Annars eru pabbi og co komin í Eplið en ég get ekki hitt liði fyrren á morgun því ég er ekki búin með prófið. Sé núna eftir að hafa ekki byrjað fyrr en það er of seint að fárast yfir því, um að gera að drífa þetta bara af og hananú.

Glöggir lesendur muna eflaust eftir færslu frá því á sunnudaginn þar sem ég fagnaði sumarkomu. Í dag snjóaði og svo segir fólk að veðrið sé bara geðveikt á Íslandi.

Ég og Hildur gella erum að fara á Hróarskeldu, búnar að kaupa miða og allt, ég er óheyrilega spennt.
Ég gerði ameríska skattframtalið mitt í dag, það var ekki jafn erfitt og pirrandi og ég bjóst við það eina virkilega asnalega er að ég þurfti að telja hvað ég var marga daga í Bandaríkjunum í fyrra, það fannst mér asnalegt.
Ég er annars að fara í þrítugsafmæli hjá Jeff kærasta Eriku herbergisfélaga míns á laugardaginn, ég held ég hafi aldrei áður farið í þrítugsafmæli en það gæti verið misminni.

Sumarið er komið með sumartíma og öllu, hitinn er að rokka milli 15°og 20°C, sólin skín eins og hún eigi lífið að leysa og allt er smán saman að grænka. Ég fékk mér labbitúr í Central Park á fimmtudaginn í yndislegu veðri, allt fullt af fólki. Andrúmsloftið í borginni er strax búið að breytast á einhvern óútskýranlegan en samt áberandi hátt. Svo les ég fréttir um snjó og vitleysu heima á klakanum! Hí á ykkur!

Það er búið að bjóða mér í tvö partý á laugardaginn 8. apríl, dæmigert, annað er þrítugsafmæli Jeffs kærastans hennar Eriku, hitt er innflutningspartý hjá Acaciu sem er Suður-Ameríku fornleifafræðinemi. Ég fer í partýið til Jeff því mér var boðið í það fyrst og það verður líka á Manhattan, þægilegra að komast heim...

Albina -- [noun]: A person with a sixth sense for detecting the presence of goblins 'How" will you be defined in the dictionary?' at QuizGalaxy.com

Albina Hulda -- [adjective]: Fuzzy to the touch 'How" will you be defined in the dictionary?' at QuizGalaxy.com

Ég veit ekki hvort mér finnst fyndara, kannski er ég bara lítil loðin mygla sem glóir í myrkri í návist svartálfa.

Til hamingju með afmælið afi!
Guggu hefur verið bætt í hlekkjalistann, maður þarf ekki að vera frægur til að komast á hann, bara frekur!
Ég sá þátt úr þáttaröðinni The Evidence en ein leikkonan þar er hún Aníta Briem sem ég vann með á Rex sumarið 2001. Ágæt stúlka en hárið á henni er fyndið í þáttunum, hún á að leika breska gellu. Þátturinn fannst mér svona la la, ég er ekki viss um að hann lifi en við skulum vona það hennar Anítu vegna.
Ég er ekki enn búin að kaupa miða á Kelduna...

Hér eru myndir af nokkrum af vinum mínum hér
Quin að dansa Thriller í afmælinu sínu og önnur af mér og Paolu, meira seinna ef ég neinni.
Á föstudaginn fór ég á snilldar Stereolab tónleika með Paolu, mæli með þeim. Á laugardaginn var hljómsveitin hans Norie, Prizetiger, að spila þeir voru rosalega skemmtilegir, á eftir þeim röppuðu svo hvítir hommar, það var frekar undarlegt.
Í gær fór ég með Paolu og Tony vinkonu hennar á Nublu sem er mjög skemmtilegur staður með brasilískt tónlistarþema og þar sá ég Karinu sem er snilld.
Ég er annars alvarlega að hugsa um að skella mér á Hróarskeldu í sumar, hvað finnst fólki um það? Önnur sumarplön eru að ég verð að vinna á Skriðuklaustri aftur, vei frá 19. júní til 18. ágúst og fer svo út aftur stuttu eftir það.

Hvað gerði Albína skemmtilegt í dag? Jú hún fór og sá Conan O'Brien live! Í upphituninni spurði gaurinn hvor það væru einhverjir væru frá útlöndum og Paola lét mig segja að ég væri frá Íslandi, gaurinn spurði hvort ég væri fyrsti Íslendingurinn sem hefði komi í þáttinn og ég sagði nei, þá sagði hann að það kæmi líklega í blöðin þegar Íslendingur væri sem áhorfandi í þættinum, það var frekar fyndið. Gestir voru hinn sæti en sérlega leiðinlegi og óspennandi Matthew McConaughey, það er ekki nóg að vera rosalega sætur ef maður er rosalega leiðinlegur! Næsti gestur var Kirsten Davis sem lék Charlotte í Sex and the City, hún var frábær, mjög fyndin og skemmtileg. Hún var líka með marblett á handleggnum.
Skemmtilegasti hlutinn var samt að sjá fyrirfram myndbúta úr Finnlands-ferðinni sem verður tekin fyrir í klukkutíma sérþætti á föstudaginn. Ef þið sjáið þáttinn gæti sést í mig alveg efst í horninu fyrir ofan hljómsveitina en ég er ekki viss. Jamm það er stuð í Eplinu, ég fékk líka bol, voða gaman.

Ég fór í Óskars-partý til Paolu í gær, ég gat rétt upp á 9 verðlaunaflokkum og vann keppnina. Ég er sigurvegari. Á leiðinni heim þegar ég var að bíða eftir strætó gekk fram hjá mér ofur-venjulegur ungur maður í úlpu og íþróttaskóm og boxernærbuxum, klukkan eitt að nóttu. Það þótti mér undarlegt. Í dag þegar ég var í lestinni var rastafari að hekla. Þetta hefur verið undarleg vika og það er bara mánudagur.

Í dag gerðist tvennt stórmerkilegt.
Í fyrsta lagi komst ég að því að ég þekki eina manneskju sem býr ofar á Manhattan en ég, hún býr alla leið uppi á 200st, heilum 15 blokkum ofar en ég og tveimur stoppistöðvum! Þetta er stelpa sem er með mér í Linguistic Anthropology, hún hlær rosalega furðulega en er annars ágæt.
Seinna atriðið (sem reyndar gerðis fyrr um daginn) varð á vegi mínum þegar ég var á gangi með Ramonu. Við höfðum fengið okkur sushi í hádeginu og vorum á leiðinni aftur upp í skóla þegar við gengum framhjá búð sem seldi svona dæmigerðar viðurstyggilega ljótar og asnalegar amerískar ofmunstraðar og litríkar kalla-peysur og þær voru sko ekki ódýrar. Ég hélt í barnaskap mínum að menn sem enn gengu í svona peysum væru steingervingar frá áttunda áratugnum sem hefður ekki efni á að kaupa sér nýjar peysur en þar skjöplaðist mér sko ærlega. Ég læt hér fylgja með mynd en vara viðkvæmar sálir við að stara of lengi á óskapnaðinn þar sem það getur leitt til brjálsemi.
Allar tillögur um ritgerðarefni fyrir mig í eftirfarandi kúrsum eru einnig vel þegnar
Historical Ecology
Linguistic Anthropology
og nei ég nenni ekki að útskýra hvað þessi heiti þýða, til hver haldiði að Google sé eiginlega?

Það er mikið að gera í skólanum. Ég er að fara í 80s þemað afmælispartý hjá Quinn á föstudaginn og Óskarspartý hjá Paolu á sunnudaginn. Ég fór að djamma á laugardaginn á bar þar sem voru fríir vodka-drykkir milli 11 og 12 og eins og þeir sem þekkja mig vita þá kann ég mér ekki hóf innan um frítt áfengi. Skyndilega fylltist staðurinn svo af körlum í kvennmannsfötum verst að þeir voru með fallegri fótleggi en við stelpurnar!
Það hefur verið frekar kalt undanfarið hérna í Stóra eplinu svo ég hef getað notað þykku úlpuna mína og það er ég mjög ánægð með.

Af mbl.is Erlent AFP 12.2.2006 13:28
Cherie Blair hvetur sádí-arabískar konur til þolinmæði í jafnréttisbaráttu
Cherie Blair, eiginkona forsætisráðherra Bretlands, hvatti í dag konur í Sádí-Arabíu til að sýna þolinmæði í baráttu fyrir jafnrétti í landinu, og sagði að samfélagslegar breytingar yrðu ekki á einni nóttu. Kom þetta fram í ávarpi hennar á árlegri efnahagsráðstefnu í Jeddah í Sádí-Arabíu.
Blair lagði áherslu á að hún væri að tjá sín eigin viðhorf og sagði að ekki hefði náðst raunverulegt kynjajafnrétti í neinu landi í heiminum. En hún sagði jafnframt að miklar framfarir hefðu orðið í réttindum kvenna í Persaflóaríkjum.
Í tvískiptum áheyrendasalnum sátu annarsvegar konur og hins vegar karlar.
Blair sagði að skortur á konum á vinnumarkaðinum í Sádí-Arabíu græfi undan efnahagslegum möguleikum landsins. Mary McAleese, forseti Írlands, ávarpaði einnig ráðstefnuna og tók í sama streng. Hvatti hún ráðamenn í Sádí-Arabíu til að fara að fordæmi Íra, sem gerbylt hafi efnahagslífi landsins fyrst og fremst með því að opna það fyrir umheiminum og hvetja konur til þátttöku í atvinnulífinu.

Merkilegt hvað konur eiga alltaf að vera þolinmóðar, ég held samt að það sé erfitt að sætta sig við jafn mikið óréttlæti og viðgengst t.d. í Saudí-Arabíu, þeirra daglega líf er gjörsamlega undirlagt af boðum og bönnum.

Hér er líka skemmtileg grein af New York Times.

Annars er hér allt á kafi í snjó, ca. 30-40 cm jafnfallinn snjór myndi ég giska á, þegar ég vaknaði í morgunn hafði skafið helling inn um gluggan hjá mér, gaman gaman en það skemmdist ekkert.

Svona til að enda þetta á jákvæðu nótunum þá fórum við mamma á MoMa á fimmtudaginn og þar var til sýnis myndbandsverk eftir íslensku listakonuna Steinu Vasulka, við vorum mjög stoltar.

Mér finnst þetta fyndið, hér eru líka fleiri Super Bowl auglýsingar.

Þetta verður erfið önn, ég er að taka þrjú námskeið til eininga og eitt auka. Aukanámskeiðið er dýrabeinafræði grunnnámskeið og ekki veitir af en ég fæ enga einkunn eða einingar en samt. Ég tek eitt stórt lesnámskeið í NYU, Medieval Archaeology Reading Course, ein bók á viku takk. Námskeið hjá Tom, leiðbeinandanum mínum, Historical Ecology sem byggir á bók sem ég hef áður tekið svo það ætti að vera í lagi. Síðast en ekki síst er svo Linguistic Anthropology eða mannfræðileg málvísindi sem er skyldunámskeið. Námskeiðslýsingin sjálf er 11 bls. og lesefnið eftir því 5 langar greinar fyrir hverja viku og kennarinn er víst strangur í einkunnagjöf. Það verður gaman að læra um eitthvað svona alveg nýtt og við þurfum að lesa greinar eftir suma af helstu hugsuðum síðustu aldar s.s. Noam Chomsky, Pierre Bourdieu og fleiri, það er ágætt að neyðast til að lesa frumtexta eftir þessa gaura sem er alltaf verið að vitna í.
Dýrabeinanámskeiði verður skemmtilegt, í dag vorum við að vinna með owl pellets sem eru nokkurs konar ælubögglar með feldi og beinum þar sem uglur gleypa bráð sína heila og eru með tvo maga, úr öðrum æla þær því sem þær geta ekki melt. Í mínum köggli eru leifar af a.m.k. tveimur dýrum líklega pínulítilli húsamús og svo einhverju aðeins stærra nagdýri sem hafði mikinn ljósann feld. Sophia sem er kennarinn hafði aldrei séð svona feld í æluböggli. Ég þarf að greina hauskúpuna til tegundar til að vita af hvaða dýri þetta er. Það voru líka maðkar í þessu svona frekar vibbalegt allt saman en jafnframt heillandi. Svo fáum við líklega að kryfja seinna á önninni.

Mamma er svo að koma í heimsókn á föstudaginn, spennó!

Nýja besta vinkona mín Quin er búin að spyrja mig hvort ég vilji koma með henni og Ashley sem er hin nýja vinkona mín til Púertó Ríkó í lok maí. Mig langar afar mikið að fara, hvað finnst ykkur kæru lesendur?
Annars fórum við Paola, líbanska vinkona mín, að skoða gallerí í Chelsea í gær. Það var rosalega gaman að sjá fullt af skrítinni nútímalist, flottus fannst mér nokkurs konar klippimyndir eftir þennan gaur http://www.dylangraham.nl/. Það var líka eitt listaverk sem var eins og sviðasulta og annað sem var úrkynjaður ávaxtagarður sem var sérlega ógeðfelldur á að líta.
Ég fór líka á stefnumót í gærkvöldi, fyrsta ameríska stefnumótið mitt og það var mjög gaman, hugsa að ég eigi eftir að hitta gaurinn aftur...

Það hefur margt á daga mína drifið síðan ég skrifaði seinast. Íris og Hjördís eru búnar að vera í heimsókn, það hefur mikið verði verslað, djammað, kjaftað og bara almennt stuð. Loksins er ég farin að skilja eitthvað í næturlífinu hér, túrsitarnir djamma um helgar en New York búar virka daga, þá helst miðvikudaga og fimmtudaga. Við fórum í brunch, hand- og fótsnyrtingu, á Metropolitan safnið, Knicks leik (þeir stórtöpuðu), ég er búin að kynnast tveimur frábærum stelpum í gegnum Jessicu vinkonu Hjördísar frá Boston (og kannski einum strák...), þær Ashley og Quinn drössluðust um allt með okkur stöllurnar og sýndu okkur ýmislegt skemmtilegt. Ég keypti svaðalega flotta svarta handtösku í Williamsburg í gær, ég hugsa að ég flytji þangað næsta haust, miklu skemmtilegra hverfi, betur staðsett og svona en þar sem ég er núna.
Ég segi meir frá síðar og kannski koma líka myndir ef ég nenni.
Annars er ég bara spennt að byrja í skólanum aftur.

Við erum nýbúin að velja 300 þúsundasta Íslendinginn og var það mikið og fáránlegt fár, það sama virðist vera uppi á teningnum í henni Ameríku nema það er 300 milljónasti íbúinn sjá hér.
Annars er ég að fara út til Boston í dag með Írisi og Hjördísi og á ennþá eftir að pakka og gera 354943582346 hluti svo er ég líka sybbin en samt voðalega spennt.

Upp hafa komið spurningar varðandi síðasta póst minn. Kratatippi eru svona grænir staurar sem víða má sjá niðri í bæ til að koma í veg fyrir að maður leggi upp á gangstéttar.
Schadenfreude kallast það þegar maður gleðst yfir óförum annara.

Svefnleysi er nýja kraftaverkameðalið. Ég vakti í alla nótt, fyrst til að klára ritgerð og svo Aragóarflísina eftir Sjón og svo gat ég ekki sofnað þannig að ég fór bara aftur á fætur kl. 5. Í dag er ég búin að fara í sund, í bólusetningu, á fund, á Bókhlöðuna, skila drasli, kaupa bók í Bóksölu stúdenta (hið stórskemmtilega meistaraverk Fiskurinn sem munkunum þótti bestur), vinna í verkefni, naglalakka mig, taka til og bara endalaus afköst. Mér líður samt frekar furðulega. Annars sá ég stelpu bakka á Kratatippi fyrir utan Hlöðuna og ég fékk svona Schadenfreude. Ég ætlaði að segja eitthvað meira merkilegt en ég er búin að gleyma því.

Var að skoða þessar flottu myndir frá Auði bekkjarsystur úr MR.

Það er gaman að vera á Íslandi. Tók magnað þrettándadjamm í gær með gellunum, sbr. meðfylgjandi mynd. Hjördísi skal héðan í frá kalla Perrannn. Þarna kom hennar rétt eðli loks í ljós. Ásta ætlar í Ædolið næst, en Vaka rústaði samt SingStar þetta kvöld. Vaka sá um sminkið og svo voru drukknir margir Mojito og ófáar fullnægingar, þetta var þrusu-kvöld.
Dagurinn í dag fór svo í góða þynnku, mat hjá ömmu og Náttúrulausa tónleika. Þeir voru magnaðir, ég fékk Hróarskeldu fiðring. Björk var brill að venju en mest á óvart kom Damien Rice sem ég hélt mér finndist of væminn en svo er hann bara fínn. Hjálmar voru mjög góðir en Mugison og Sigurrós hefðu mátt taka meira en eitt lag mín vegna. Á eftir tókum ég Dísa og Vaka smá rúnt niður Laugaveginn og var ekki bara Bobby Fisher mættur í góðu stuði.

Á áramótunum var mikið djamm og mikið gaman. Ég vil þakka skipuleggjendum Hressó-gleðinnar vel unnin störf, snældusnúðurinn var snilld og ég dansaði og dansaði og dansaði og svo bauð indverskur maður mér fótanudd og það var svaka gaman að hitta alla.
Á föstudaginn er svo meira djamm og tónleikar á laugardaginn, nóg að gera.
Ég fór á Bókhlöðuna í gær (og reyndar líka í dag) frekar sorglegt en auðvitað hitti ég þar fyrir hann Gunnar Pál. Ég hef sterkan grun um að hann haldi heimili í einhverjum af litlu vinnuklefunum en get ekki sannað það að svo stöddu.
Ég lauk í gær við bókina Skuggi vindsins eftir spænskan gaur sem ég man ekki hvað heitir, mjög góð, nú á ég bara eftir að lesa Aragóarflísina og Hrafninn og þá eru íslensku jólabækurnar búnar.
Ég er líka að fara í leikhús á föstudaginn á Eldhús eftir máli sem byggt er á smásögum Svövu Jakobsdóttur, ég er spennt. Ég er líka að fara í myndatöku með öllum bræðrum mínum á föstudaginn svolítið blendar tilfinningar gagnvart því en vonandi koma myndir vel út.
Nú verð ég að halda áfram að skrifa ritgerð.

Jólin erum komin og farin. Mér fannst mjög skrítið að byrja jólin á Þorláksmessu, þetta varð allt eitthvað svo stutt. Ég fékk ýmsar sniðugar gjafir, stafræna myndavél frá mömmu og pabba, 66°N ullarpeysu frá ömmu og afa, 50 boyfriends worse than yours frá Eriku herbergisfélaga mínum, flottan heimaprjónaðan trefil frá Agna, Eyju og co, slatta af góðum bókum og svo mætti lengi telja.
Ég fór í sund í Breiðholtslaug með mömmu áðan sem er svo sem ekki í frásögu færandi nema fyrir þar að í afgreiðslunni voru tvær táningsstúlkur og önnur þeirra spurði mig hátt og snjallt hvort ég væri með sílíkon. Ég neitaði og þetta fannst þeim afar merkilegt og við mamma vorum alveg að drepast úr hlátri, það er sko aldrei lognmolla í Breiðholtinu og svo eru líka geggjaðar rennibrautir.
Ásgeir litli bróðir er búinn að læra að segja Bína, ég er voðalega ánægð og leyfi honum að kalla mig það þó að almennt sé ég mjög á móti þessari styttingu.
Ég verð á klakanum til 13. janúar og bíð spennt eftir að komast á almennilegt íslenskt djamm.

Ykkur er öllum boðið í partý í New York á laugardaginn. Nema þið komist ekki af því að þið eruð ekki í New York! Ha!

Dagurinn í dag var frekar furðulegur. Ég ætlaði á fyrirlestur en honum var frestað. Tölvan mín tók upp á að vera sífellt með BSOD (blúscrín of detð eða bláskjá dauðans) svo ég gat ekki notað hana. Svo tók ég lestina og ipodinn minn vildi ekki kveikja á sér. Svo var maður í lestinni með eitthvað það voldugasta yfirvarakskegg sem ég hef nokkru sinni séð. Yfirvaraskeggið mikla var nokkurnvegin eins og myndin að ofan, bara alvöru og virðulegra, ræktarlegra og flottara. Svo var annar maður í lestinni í hvítum leðurjakka sem var með ásaumaðri beinagrind úr svörtu leðri, svona eins og grímubúningur mjög sérstakt.
Ég var að skrifa emil til að bjóða fólki í partýið okkar Eriku og komst þá að því að ég þekki svona 20 manneskjur hér í borg, það finnst mér ekki mikið, ég þarf að vera virkari í að mynda vináttusambönd.

Ég ætla að fara á Messías eftir Handel í Trinity Church sunnudaginn 11. desember, ég er ofsalega spennt!
Það snjóaði hér í nótt, smá svona jóla púðursnjór voða sætt. Ég er viss um að það er allt mér að þakka því ég notaði fínu flísnáttbuxurnar sem Áslaug gaf mér í fyrsta skipti í gær. Þær eru ljósbláar með myndum af snjókornum og svo var ég líka í sokkum með snjókornum og í bláu flíspeysunni minni, ég var eins og stórt blátt snjókorn og þá snjóaði, það getur ekki verið tilviljun.

Eyja klukkaði mig víst, ég er að vinna í svari, það mun birtast á næstu dögum.

Annars vil ég skora á alla/r Alþingiskonur og -menn að hætta þessum aulagangi og samþykkja ný vændislög þar sem gert er refsivert að kaupa vændi. Það eru engin rök fyrir því að refsa aðeins seljandanum, það er jú yfirleitt seljandinn sem er hjálparþurfi. Sá sem kaupir vændi er að færa sér í nyt neyð annarar manneskju á versta hátt sem hægt er.

Best að halda áfram að læra.

Ég er náttúrulaus, ég ætla á umhverfisverndartónleika með Vöku, spennó.
Ég byrjaði að skoða beinasafnið frá Skriðuklaustri í gær og undur og stórmerki, ég fann strax sköflung úr sel og sköflung úr svíni. Af hverju er þetta merkilegt myndu sumir spyrja, jú af því að Skriðuklaustur er lengst inni í landi og svín eru frekar sjaldgæf á Íslandi eftir að víkingarnir gáfust upp á þeim svona upp úr 1000.
Ég var að skoða The New York Times á netinu og þar var tvennt sem vakti ánægju mína, 3 af 5 bestu skáldsögum ársins samkvæmt blaðinu eru eftir konur og konur í Suður-Ameríku eru farnar að berjast af aukinni hörku gegn allsherjar banni við fóstureyðingum og það sem meira er, barátta þeirra virðist ætla að bera árangur.

Alltaf er kallapólitíkin er söm við sig.

Ég stal þessum link frá Eyju en hann er næstum því fyndnari en Wulffmorgenthaler og þá er nú mikið sagt. Skemmtilegt að við skulum notast við sama sniðmát (e. template).

Ég var að læra nýtt flott orð, littoral en það þýðir flæðarmáls-; fjöru- eitthvað. Ég er að hamast við að gera fyrirlestur sem ég á að flytja á fimmtudaginn ásamt fjórum öðrum krökkum. Strákarnir voru að fatta í dag að þeir þyrftu kannski að fara að gera eitthvað í sínum hluta, alveg dæmigert.
Ég hafði það afar gott um þakkargjörðarhátíðina hjá henni Áslaugu. Rútferðin frá New York til Boston með því mistæka rútufyrirtæki Fung Wha Bus tók 7 tíma en það telst seint eðlilegt. Ég var bara 4 tíma á leiðinni til baka og það var með 20 mínútna stoppi.
Ég gerði margt í fríinu en ekkert tengt skólanum. Ég bjó mér til eyrnalokka, hjálpaði Áslaugu að baka tvær kökur horfði á eina mjög góða bíómynd, The Girl in the Café sem gerist á Íslandi og aðra arfa lélega, Le Divorce sem gerist í Frakklandi.
Ég las líka skemmtilega bók sem heitir Empire Falls sem gerist einmitt í Maine þar sem ég var gestkomandi um helgina. Það var æðislegur jólasnjór í Maine og kalt og hressandi, síðan ég kom aftur í eplið hefur verið 15-19°C hiti. Ég bara veit ekki hvort það kemur nokkurn tíman vetur hér, mér skilst reyndar að það hafi snjóað á sjálfan þakkargjörðardaginn en ég sá það ekki sjálf og trúi því tæplega.

Ég gleymdi að fagna því að Maine ferðin mun gefa mér langþráð tækifæri til að nota nýju fínu úlpuna mína. Veðrið hér hefur verið svo gott, hitinn er bara einu búinn að læðast rétt niður fyrir frostmark að ekki hefur verið tilefni til að dúða sig.
Ég vil líka benda á nýja blogg-tengla hér á hægri hönd.

Stefnan er tekin til Maine á morgun. Tekið verður af stað frá Kínahverfi New York borgar og ekið þaðan með kínverskum hópferðabíl til Boston, sá leggur ætti að taka um 4 1/2 tíma. Vonandi verða engar meiriháttar tafir svo ég nái rútunni frá Boston til Portland kl. 20. Til Portland sækir Áslaug mig svo. Dagskráin er nokkuð opin, eitthvað verður kíkt í búðir, hátíðarsnæðingur verður hjá vinkonum Áslaugar sem eru með smíðaverkstæði. Líklega held ég svo heim á leið á laugardaginn enda næg verkefni fyrir hönum í skólanum. Merkilegt hvað nóvember hefur farið hratt yfir. Á fullveldisdaginn á ég að kynna hópverkefni um þjóðerni og hagkerfi (ethnicity & economy) í tengslum við víkinga, kelta og picta á Bretlandseyjum, 6. des þarf ég að kynna ritgerð og svo þarf ég auðvitað að skrifa ritgerðir líka. Jamm nóg að gera.
Ég fór í bíó með Colin, Eriku og Jeff í gær á Goodnight and Good Luck. Stórgóð mynd og sérlega fróðleg, ansi skörp ádeila á nútímann líka, fjölmiðla almennt en sérstaklega sjónvarpið. Við ætluðum að sjá nýju Harry Potter myndina en það var svona líka svakalega uppselt á hana. Ætli við reynum ekki bara aftur síðar.

Biskup segir að öll þjóðin sé á móti hjónavígslum samkynhneigðra. Ég veit ekki hvernig fólk hann umgengst eiginlega en það er varla mjög gott. Ég efast líka stórlega um að ríkisstjórnin væri að breyta lögum um réttindi samkynhneigðra ef þeir héldu ekki að þeir hefðu stuðning þjóðarinnar til þess. Sjálfri finnst mér þetta eitthvað það stærsta mannréttindamál sem komið hefur fyrir Alþingi Íslendinga síðan að konur fengu kosningarétt.
Ég held að þjóðkirkjan ætti bara að þakka fyrir að samkynheigðir vilji yfir höfuð hafa eitthvað með hana að gera. Meira ruglið.
Hér er farið að kólna all verulega af útbúnaði fólks að dæma, allir komnir með húfur, trefla og vettlinga og í þykkum úlpum. Sjálf fór ég út á jakkanum og mér fannst veðrið hreint yndislegt og alls ekki kalt enda var 8°C hiti. Já, Kanar eru svolítið spes.

Ég fjárfesti í geggjuðum skóm í dag í Steve Madden og fékk meira að segja afslátt þó þeir séu alveg hámóðins. Þeir eru lágbotna, svartir með meðal-oddhvassri tá og bara alveg hreint æðislegir. Ég snæddi líka ljúffenga kúbverska samloku með kjúkling, gaurinn reif kjötið bara af lærinu og skellti því á brauð, nammi namm.
Þegar baráttu minni við skattinn er lokið tekur að sjálfsögðu bara annað við. Í dag hafði ég betur í baráttu minni við Cingular, ég er orðin ansi góð að hóta fólki á kurteislegan hátt í gegnum síma. Annars er merkilegt hvað Kaninn er spenntur fyrir að gera alla mögulega og ómögulega hluti í gegnum síma. Ég hélt að það væri auðveldara að fara bara í Cingular búðina en nei gaurinn þar sagði mér bara að hringja. Auðvitað þarf maður alltaf að bíða mjög lengi eftir að fá að tala við mannverur en núna get ég allt!
Mamma Eriku hringdi í heimasíman í gær eftir kl. 21. Ég missti út úr mér að Erika kæmi líklega ekkert heim í kvöld en mamman má alls ekki vita að þau gisti saman. Til að bjarga mér úr klípunni var ég næstum búin að segja að hún hefði ekkert verið heima alla helgina og ég vissi því ekkert hvað hún væri að gera en ég náði að stoppa mig. Stuttu seinna kom Erika heim og ég sagði henni strax sem var. Hún hringdi snarlega í móður sína og laug sig úr klípunni með því að segja að ég væri bara vitlaus útlendingur sem hefði bara misskilið hana svona rosalega. Mér finnst afar spaugilegt að fullorðið fólk megi ekki gista saman, en ég er líka skrítin.

Í dag lærði ég margt og mikið um mannát og reðurhylki. Ég fór í einhverja þá ógeðfelldustu kennslustund sem hingað til á mínum langa skólaferli. Þetta var samt allt afar áhugavert en kannski full mikið að taka þetta bæði fyrir í einum tíma. Við ákváðum nokkur að fara á bar eftir tíma til að jafna okkur. Þegar á barinn var komið föttuðum við að enginn ameríkani var með í för, heldur ég frá Íslandi, Ramona frá Austurríki, Slobodan frá Serbíu og Paola frá Líbanon. Við skemmtum okkur því konunlega við að gera grín að okkar ágætu gestgjöfum og ræða evrópska menningu.
Ég hef unnið stórsigur í baráttu minni við amerískt skrifræði, ég er loksins komin með Taxpayer númer. Vei vei. Af því tilefni ákvað Cingular farsímafyrirtækið mitt að loka á símann minn af óskilgreindum ástæðum. Þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir hefur mér ekki enn tekist að kippa því í lag. Eftir sigur minn á skattinum er ég hins vegar tilbúin í hvað sem er og gefst ekki auðveldlega upp.
Ég hlakka annars mikið til teitis hjá Ragnheiði Helgu næsta föstudag og það er bara allt í full swing.

Úr pistli eftir Maureen Dowd í The New York Times frá 30. október:

Forty years after the dawn of feminism, the ideal of feminine beauty is more rigid and unnatural than ever.
When Gloria Steinem wrote that "all women are Bunnies," she did not mean it as a compliment; it was a feminist call to arms. Decades later, it's just an aesthetic fact, as more and more women embrace Botox and implants and stretch and protrude to extreme proportions to satisfy male desires. Now that technology is biology, all women can look like inflatable dolls. It's clear that American narcissism has trumped American feminism.

Í gær var ég í lyftu með norn. Á leiðinni heim var Obi-wan að passa neðanjarðarlestarvagninn minn ásamt einhverri persónu úr Matrix myndunum.
Skrifborðið mitt er fullt af drasli og þegar ég kom heim frá Íslandi/Danmörku biðu tvö leiðinleg bréf frá IRS um taxpayers númerið og ég þarf að fara þangað á morgun, vei.
Annars var afar fallegt veður í dag og ég fór í klippingu og litun í dag og ég er alveg svakalega sæt. Ég keypti líka úlpu þannig að mér verður ekki kalt þegar veturinn kemur.

Ég komst til Kolding eftir um 27 tíma ferðalag kl. 04 að dönskum tíma. Ég var mjög þreytt. Ég var frekar aðgerðalítil í dag, snæddi reyndar ljúffengan danskan morgunverð (og fór aftur að sofa), prófaði sundlaug hótelsins og labbaði niður í miðbæ Kolding. Þetta er mjög fallegur bær, allt ofboðslega hreint og fínt og ákkúrat miðað við Stóra eplið. Hér er mikið af gömlum húsum, öllum afar vel við haldið og eitt stykki kastali sem ég get vonandi skoðað. Ráðstefnan hófst í kvöld með kvöldverði sem var mjög góður og svo voru tveir kynningarfyrirlestrar. Ég held að þetta eigi eftir að vera skemmtilegt, ég er búin að kynnast stelpu sem heitir Kate og er frá Suður-Afríku. Hún er í MA-námi í líffræði og verður með fyrirlestur hér og allt.
Annars bara til lukku með kvennafrídaginn.
Áfram stelpur!

Meðmæli vikunnar fá þrír nýjir geisladiskar
Marta Wainwright með samnefndan disk, skemmtileg snilld, góð lög og textar
Fiona Apple - Extraordinary Machine, þétt plata, reyndar er ég hrifnari að When tha Pawn en þessi er samt vel þessi virði að tjekka á
Feist - Let It Die, mögnuð

Þá er komið að phóbíu-getrauninni. Nauðsynlegt er að taka fram að sigurvegara fyrri getrauna mega ekki taka þátt aftur.
Orðið er Phasmophobia
It's not uncommon for small children to be phasmophobic, especially after having so many gruesome fairy tales read to them at bedtime.

Verðlaunin eru þau sömu og síðas, póstkort en kannski verður það frá Danmörku en ekki New York!

Í dag var mikið um að vera hjá nagdýrunum á Columbus Circle. Ég sá tvær rottur í þrautakóng og svo tvær pínulitlar mýs með stór eyru.
Annars ákvað ég að endurtaka leikin frá því að ég kom fyrst til New York og labba ofsalega rosaleg langt með ofboðslega mikið af þungu dóti. Ég byrjaði á að koma við í Coliseum Books og kaupa Catch 22 en þá bók hefur mig lengi langað að lesa. Að auki fékk ég aðstoð frá afar síðhærðum manni við að velja flugvélabók. Hann var svo klár að hann gat bent mér á sakamálareyfara sem gerist í Suðurríkjum Bandaríkjanna, ég er afar spennt að byrja að lesa en af einhverjum óþekktum ástæðum hef ég sérstaklega gaman að bókum sem gerast þar.
Svo villtist ég aðeins, beygði þegar ég átti alls ekkert að beygja og labbaði svo lengst upp á 5th Ave. til að fara í stóru H&M búðina þar. Þangða komst ég þó á endanum, ég ætlaði að kaupa skyrtu fyrir ráðstefnuna í Kolding en endaði á að kaupa sætan bol, hann verður bara að duga.
Jeff var svo indæll að setja upp gardínurar mínar og spegilinn í morgun þannig að nú get ég dregið fyrir og speglað mig að vild og ég er afar ánægð með það. Ég var líka að enda við að setja upp heimskort með dyggri aðstoð Eriku þannig að nú er bara orðið ansi fínt hjá mér.
Það var gott að gardínurnar komu upp í dag af því að í gærkvöldi sá ég konuna hinumegin bera að ofan (þau eru heldur ekki með gardínur), hún tók eftir mér og það var allt samans svona frekar vandræðalegt.

Stór skref voru stigin í New York væðingu minni í gær og dag. Ég byrjaði laugardaginn á að fara í Ikea-ferð með Ragnheiði Helgu og vinkonu hennar Margréti. Margir fávísir einstaklingar spyrja sig eflaust hvað sé merkilegt við það að fara í Ikea. Hér fara ókeypis rútur frá miðri Manhattan til Ikea í Elisabeth New Jersey um helgar. Fólk mætir snemma enda röðin í rútuna löng. Við stöllur komumst með fyrstu rútu og eyddum bróðurparti dagsins í hinu sænska himnaríki. Við fengum okkur meira að segja kjötbollur á Ikea Restaurant, afar dannað allt saman. Þegar við vorum svo búnar að komast í gegnum völundarhúsið og finna of mikið af dóti sem við hreinlega urðum að eignast þurfti svo að koma öllu havaríinu heim. Þar sem ég hafði keypt stól, koll, pönnu, nokkra diska og ýmislegt fleira var það hægara sagt en gert. En eins og sannri víkingakonu sæmir kom ég öllu dótinu heim, í subway en ég er reyndar með hressilegar harðsperrur í dag.
Um kvöldið fór ég svo með Eriku niður til NoHo (það er rétt hjá SoHo) þar sem Jeff kærastinn hennar býr ásamt Colin vini sínum. Jeff þjáist af nokkuð undarlegri aðdáun af hinum ódauðu eða uppvakningum (e. Zombies). Það lá því beint við að við myndum spila Zombie spilið sem var æsispennandi og nokkuð í anda Hættuspils. Eftir margra klukkutíma spilamennsku fór ég með sigur af hólmi og því ber ég héðan í frá viðurnefnið, The Zombie Queen.
Þar sem það var orðið mjög áliðið þegar spilamennskunni lauk gistum við Erika bara. Um morguninn fórum við svo út að borða, fengum okkur brunch, enda lítið viðurværi að hafa í íbúðinni hjá strákunum.

Ísland er svo hip og kúl að það kemur meira að segja fyrir á hinni stórkostlegu síðu Overheard in New York sbr. eftirfarandi færsla

It's Oh So Quiet in Hanoi?
Guy #1: Yeah, Iceland has a small Southeast Asian population. Mostly Vietnamese.
Guy #2: Why?
Guy #1: I'm not sure.
Guy #2: Maybe Vietnam was an Icelandic colony.
Guy #1: I really doubt it, idiot.
--52nd & 6th

Annars er allt blautt að frétta héðan. Ég hamast við að greina bein og ég er bara orðin nokkuð flink þó vissulega sé enn langt í land.
Ég keypti föt á Ipóðann minn en þau eru glær.

Herbergið mitt er frekar kalt þessa dagana. Ofnarnir hér fara ekki í gang fyrren kuldinn úti fer niður í 55°F og undanfarið hefur það hangið í kringum 56° eða 57°F. Þegar ofninn fór svo í gang, fyrst kl. 8 að morgni ýlfraði hann óskaplega og ég hrökk upp af værum svefni. Ég fór niður og kvartaði við Mike húsvörð sem tók að venju ekkert mark á mér og hélt að ég væri móðursjúk, enda kona og get ekkert haft vit á svonalöguðu. Þegar ofninn ýlfraði í þriðja skipti og það kl. 7:20 að morgni var mér nóg boðið og ég heimtaði að hann kæmi og kíkti á þetta. Það gerði hann með seimingi. Í ljós kom að ég hafði rétt fyrir mér, lokinn á ofninum var eldgamall og Mike talaði fjálglega um hvað þessir gömlu lokar hefðu hátt. Svo skipti hann um og setti nýjan glansandi loka sem tók hann um það bil 5 mínútur.

Ég keypti mér geggjuð sólgleraugu í fyrradag sem er frekar asnalegt í ljósi þess að nú er haust og veturinn er alveg á næsta leiti en þau voru bara svo töff...

Ég sá löggu hestakerru í dag.

Ég er að borða grænt jógúrt. Það er með Key Lime bragði og er bara nokkuð gott, ég skil bara ekki afhverju það þarf að vera grænt, það er frekar ólystugt.
Annars hefur helgin verið ágæt, ég er búin að horfa á marga Six Feet Under þætti en þeir eru í algjöru uppáhaldi þessa dagana.
Ég fór í skoðunarferð um Harlem um helgina og það er rosalega fínt hverfi, kirkjur á hverju strái og svona. Það hellirigndi allan tíman en fína H&M regnhlífin mín sem ég keypti í Kaupmannahöfn á því herrans ári 2002 stóð sig eins og hetja. Ég borðaði djúpsteiktan kjúkling á vöfflu með sírópi sem er víst hefðbundin réttur sem maður á að fá sér þegar maður er á leiðinni heim eftir að hafa verið á djazz-klúbb alla nóttina. Ég sá líka eplið sem borgin er nefnd eftir, það er gamal djazz-staður þangað sem allir tónlistarmenn mættu til að finna vinnu eftir tónleikaferðalög. Í Harlem snýst allt um kirkjur, nema það sem snýst um djazz sem er ansi hreint magnað.
Við fórum líka á sýningu um Malcolm X og þar var æðisleg mynd af honum þar sem hann krýpur í mosku í Egyptalandi. Hann er í þessum hefðbundnu svötu jakkafötum en teppið í moskunni er rautt og fullt af ljósum, virkilega flott. Myndin er hér að ofan, því miður svart-hvít.

Frétt á mbl.is Yfirvöldum í New York bárust hótanir um árásir á neðanjarðarlestakerfi borgarinnar. Þegar ég var að taka lestina heim frá Brooklyn var allt krökkt af löggum á þeirri fábrotnu stoppistöð Avenue H, þar stoppar bara ein lest. Þegar ég geng svo í gegnum alla Times Square lestarstöðina til að skipta um lestir sé ég ekki eina einustu....
Annars er kominn sigurvegari í phobíu-getrauninni, fröken Hjördís Eva Þórðardóttir og mun hún fá póstkort á allra næstu dögum. Næsta getraun verður einhverntímann seinna.

Afmælisdagurinn var bara góður. Ég kláraði plakatið um dýrabeinin frá Skriðuklaustri fyrir ráðstefnuna í Kolding að mestu. Um kvöldið fór ég svo út að borða með Eriku, Ragnheiði Helgu og Furu á franskan stað í East Village þar sem var spilaður lifandi jazz. Ég fékk mér nautakjöt sem var rosalega gott og Créme Brullé í eftirrétt sem var alveg hreint guðdómlegt. Ragnheiður gaf mér phobíu kort sem eru mjög skemmtileg og ég ætla að byrja með fóbíu-getraun, sjá nánar síðar. Fura gaf mér bókina NYC Free & Dirt Cheap, sem er algjör snilld og ég er þegar búin að læra ýmislegt gagnlegt af henni.
Í morgun kom svo ipod-inn frá pabba, hann er í hleðslu núna og ég er alveg að deyja ég er svo spennt að fara að nota hann.
Enn og aftur vil ég þakka fyrir þau símtöl og kveðjur sem mér bárust í gær.

Phobia-getraunin
Hvað er kakorraphiophobia?
Hér er smá vísbending:
Tom was a prized employee at the noodle factory, but he was kakorraphiophobic, so it was hard for him to take satisfaction in his work.
Það er bannað að nota orðabók eða netið, hér er það heilinn sem gildir.
Í verðlaun er 1 stk New York póstkort frá mér!

Spurt hefur verið um netfang mitt það er eftirfarandi albinap hjá gmail.com
Ég var að prófa nýja flotta fjólubláa augnblýnatinn sem ég keypti í Míssha sem er frábær og flott en ódýr snyrtuvörubúð og ég er bara rosalega fín.

Þá er ég orðin 23 ára. Ég er búin að fá einn pakka, frá Stefáni, hins stórgóðu kvikmynd Sideways. Í kvöld ætla ég svo út að borða einhversstaðar í East Village.
Ég vil líka nota þetta tækifæri til að þakka fyrir allar afmæliskveðjurnar sem mér hafa borist hingað til.
Annars er ég að reyna að taka til á skrifborðinu mínu sem er fullt af alls konar pappír. Það gengur illa.

Ég fór í Bed, Bath & Beyond og keypti rúmteppi sem er alveg í stíl við allt í herberginu mínu fyrir $10 það finnst mér ansi góð kaup. Skrúfurnar fyrir Ikea kommóðuna mína ætti að koma hvað úr hverju og þegar ég verð búin að setja hana saman verður þetta orðið ansi hreint fínt hjá mér. Í BB&B fann ég líka loksins vasa-tissjú á viðráðanlegu verði, pakka með 15 minni pökkum á $1.99. Svona virðist vera afar erfitt að fá hér, líklega af því að það þykir mjög ófínt að snýta sér á almannafæri hér.

Ég gat keypt SIM-kort sem virkar í flotta, sæta, æðislega Nokia símanum mínum. Vei, ég vissi að það væri hægt. Þeir sem hafa áhuga á að fá númerið og/eða heimilsifangið mitt eða vilja bara spjalla geta sent mér emil.

Ég sá þrjár rottur í gær á Columbus Circle og ég er með moskítóbit á framhandleggnum sem er um 7 cm í þvermál, frekar óþægilegt.
Það er glampandi sól úti.

Vaka var víst að klukka mig og ég þarf að segja sannleikan fimm sinnum! Svakalegt

1. Mér finnst æðislega gaman í nýja skólanum.
2. Ég bíð spennt eftir að fá Stefán, mömmu, pabba, Vöku, Hjördísi, Hildi, ömmu og afa og bara sem flesta aðra í heimsókn til mín hingað út.
3. Ég hef borðað sushi mjög oft síðan ég flutti hingað út.
4. Ég fæ stundum heimþrá.
5. Ég les enn mest íslenska vefmiðla til að fylgjast með fréttum.
6. Ég er ekki enn búin að fara á ekta New York djamm, sham on me.

Afsakið að þetta eru frekar óspennandi sannleikskorn.

Vaka spurði víst líka um daginn hvað Blackberry væri. Það er svona gadget sem er bæði farsími og getur farið á netið. Það fylgist með tölvupóstinum manns og allt fína buisness-fólkið í NY og eflaust víðar verður að eiga svoleiðis, annars er maður ekki mikilvægur.

Það er afar athyglisvert að skoða hina íslensku vefmiðla í dag. Á ruv.is eru nánast allar innlendu fréttirnar um Baugsmálið, á visir.is er það líka í aðalhlutverki en á mbl.is er ein frétt um málið á forsíðu. Af hverju ætli það sé?
Hvernig væri að fræðimenn færu að fjalla um þennan farsa s.s. sagnfræðingar, stjórnmálafræðingar, viðskiptafræðingar frá sjónarhóli fræðanna, eitthvað aðeins hlutlausara og markvissara en þessi ruglingslegi fréttaflutningur.

Ég fór í skemmtilega skoðunarferð um helgina. Fór aðallega til Brooklyn, borðaði gott súkkulaði og pizzu. Þessi mynd er tekin á bryggjunni við The River Cafe sem er á oddanum á Brooklyn, milli Brooklyn Bridge og Manhattan Bridge. Í bakgrunninn má sjá neðsta hluta Manhattan. Við hliðina á mér er hin franska Florence svo Carmen og síðast Victoria dóttir hennar en myndina tók Bénédicte. Ég mun líklega blogga meira um þennan ágæta dag síðar en nú verð ég að halda áfram að lesa.
Glöggir lesendur munu taka eftir því að ég er ekki minnsta manneskjan á þessari mynd.

Ég á ekki GSM síma, ekki ipod, ekki P2P og ekki BlackBerry. Hér eru allir með einhverskonar "gadget" með sér í subway og ég er afbrýðissöm. Ég þarf að fara að fá mér gemsa, treysti mér bara ekki til að læra eitt enn hundraðstafa símanúmer.
Hér er farið að hausta, það er aðeins farið að kólna og laufin hrynja af trjánum í tonnatali og það eru skólabílar út um allt.

Ég á ekki GSM síma, ekki ipod, ekki P2P og ekki BlackBerry. Hér eru allir með einhverskonar "gadget" með sér í subway og ég er afbrýðissöm. Ég þarf að fara að fá mér gemsa, treysti mér bara ekki til að læra eitt enn hundraðstafa símanúmer.
Hér er farið að hausta, það er aðeins farið að kólna og laufin hrynja af trjánum í tonnatali og það eru skólabílar út um allt.

Ég er byrjuð að greina bein og gengur vel. Annars er lítið að frétta. Ég er að fara í skoðunarferð um NY á laugardaginn og er bara nokkuð spennt.

Ég virðist þurfa að fá mér spam-vörn á athugasemdirnar, sbr. skemmtilega athugasemd frá honum Jeremy Jackson vini mínum á þriðjudaginn.

Í dag hafa orðið mikil tíðindi, ég er komin með fúnksjónerandi rúm og það þykir mér gleðilegt. Loksins stóð Ikea hið illa við sitt og kom með nýtt rúm handa mér. Í ljós kom að nýja og ógallaða rúmið var mjög frábrugðið því gamla gallaða hvað samsetningu varðar þannig að ég hafði rétt fyrir mér, gamla rúmið var gallað.
Jeff kærastinn hennar Eriku var svo vænn að hjálpa mér að setja það saman, sem var ótrúleg fórnfýsi þegar haft er í huga að loftrakinn hér í dag var í kringum 70-85%. Ég svitnaði við að anda sem er afar óskemmtilegt. Minnugir lesendur hugsa kannski til dagsins þegar ég fékk Ikea húsgögnin mín upphaflega, miðvikudaginn 31. ágúst en þá var einmitt líka óbærilega rakt. Það virðist vera eitthvað í gangi milli mín, Ikea, miðvikudaga og loftraka, allar skýringar eru vel þegnar. Nú er sem sagt búið að setja rúmið saman og dýnuna í og allt voðalega fínt. Þá kemur í ljós að herbergið mitt er tómt. Það er svo stórt að nú þegar ég er ekki lengur með "tvö rúm" þá er gasalega tómlegt. Annars hafa námslegar framfarir verið með minnsta móti í dag og er það miður.

Ég er nýkomin heim af mögnuðum Sigur Rósar tónleikum í Beacon Theater í New York, það er sko alvöru. Ég fór með Ragnheiði Helgu sem var í X-bekknum í MR og með mér í leikfimibekk í 6. bekk. Hún er að læra tölfræði í Columbia, það er ansi magnað.
Tónleikarnir voru magnaðir, öll umgjörð hin fegursta og tónlistin ólýsanlega áhrifamikil. Amina hitaði upp og var ansi mögnuð, þær stöllur spiluðu meðal annars á vatnsglös og stóra sög og það hljómaði bara vel.
Sigur Rós byrjaði á tveimur lögum af Ágætis byrjun sem mér þótti sérstaklega gaman, þeir tóku svo nokkur lög af () og ef mér skjöplast eigi nokkur af nýútkominni plötu sem ég þarf að eignast hið fyrsta.
Bókin sem ég þarf að lesa fyrir hádegi á morgun er loksins komin þannig að ekki er ég að fara að sofa.
Það gerðist annars margt markvert í dag, það var fyrsti dagurinn minn á rannsóknarstofunni, ég byrjaði bara á að þvo bein sem ég á svo að rembast við að greina á miðvikudaginn.
Þegar ég var að koma heim af tónleikunum sá ég sófa úti á gangstétt rétt hjá húsinu okkar. Við Erika fórum og náðum í hann og bráðum munum við eiga tvo sófa því við erum nýbúnar að panta einn á kmart.com. Það er í raun ansi magnaður Martha Stewart sófi. Það þykir víst mjög NY að hirða drasl af gangstéttunum og í flestum þeim íbúðum sem ég hef komið inn í hér er um 30-60% allra húsgagna fengin þannig og restin af craigslist.com.
Nú ætla ég að fara að læra.
Annars voru Soffía og Einar að biðja mig að passa húsið og aðallega dýrin á meðan þau skreppa á Klakan lok vikunnar og auðvitað sagði ég já því sannast sagna var ég farin að sakna litlu hárboltanna.

Ég sá tvær rottur í gær. Eina dauða, líklega raflost frá neðanjarðarlestarteinunum og eina lifandi sem mér sýndist vera að éta málningu. Verði henni af því segi ég bara.
Ég mætti í annan tíman í dýrabeinafornleifafræði í dag. Hann var mjög skemmtilegur fyrir utan það að við eigum að kaupa lesefni upp á rúmlega 500 bls, prentað báðu megin að sjálfsögðu, og svo kemur annar pakki í byrjun október, er ég ekki heppin?
Annars fór ég á nett fyllerí í kvöld með Kimberley og Konrad. Það var gaman. Fyrst ætluðum við að fá okkur að borða en það eru mjög fáir matsölustaðir í nágrenni Brooklyn College og engir sem selja líka bjór. Við löbbuðum í svona 45 mín og enduðum á bar þar sem við drukkum nokkra bjóra og það var bara mjög gaman. Það tók svo um 2 klst að komast heim sem var ekki alveg jafn gaman.

Myndir úr íbúðinni minni. Það er ennþá svolítið drasl þar sem ég hef ekki getað klárað þetta rúmvandamál og að setja saman kommóðuna en samt rosalegt!

Einn af ÞREMUR rúmgóðum fataskápum sem ég hef útaf fyrir mig.

Þarna sést ég vera að taka myndina, en sniðugt.

Litla sæta klósettið mitt sem ég hef alveg útaf fyrir mig.



Herbergið mitt með svakalegu útsýni og drasli.

Ég nenni ekki meiru í bili, kannski fleiri myndir seinna. Núna ætla ég að fara að lesa bók sem ég er með í láni frá Eriku sem elskar bækur, hún er ansi ágæt (bæði bókin og Erika).

Ég er búin að sofa í íbúðinni í tvær nætur og hefur það verið ágætt. Miðvikudagurinn var nokkuð erfiður enda var hann sérlega heitur og það sem verra var, rakur þar sem leifar fellibylsins Katrínar voru að gera okkur New York búum (ha ha já ég er NY-búi, ekki þið ligga lá) óleik. Að sjálfsögðu valdi ég þennan dag til að flytja frá þeim ágætu hjónum Einari og Soffíu í New Jersey þar sem ég hafði dvalist í góðu yfirlæti. Einhvern veginn tókst dótinu mínu að margfaldast töluvert á meðan á dvölinni þar stóð en sem betur fer gat Einar keyrt mig á jeppanum svo þetta komst allt fyrir (þegar búið var að leggja niður aftursætin!). Svo þurfti að koma öllu dótinu upp í íbúð, þetta var ein smekkfull lyfta. Þar sem það er engin loftkæling hér var ansi heitt. Ég byrjaði á að þrífa og fljótlega þrufti ég að fækka fötum vegna óbærilegs hita. Dótið frá Ikea kom svo rúmlega tvö og þá fyrst hófst gamanið. Mér tókst að setja saman náttborðið, hilluna og skrifborðið með einugnis Ikea sexkant og vasahnífinn minn að vopni þar sem ég átti ekki skrúfjárn. Ég mæli ekki með þessari aðferð, mér er enn illt í hægri höndinni eftir allar skrúfurnar. Þegar kom að kommóðunni versnaði í því þar sem gleymst hafði að setja allar skrúfur og þessháttar í pakkann og hún liggur enn ósamsett á gólfinu hjá mér. Rúmið er líka eitthvað að stríða mér, á teikningunni eru einhver göt sem eru of lítil í raunveruleikanum til þess að það sem þarf að komast í götin komist þar inn en svo eru önnur göt of stór. Ég hef þess vegna þurft að hafa dýnuna á gólfinu og sofið á henni þar, frekar pirrandi svona en sem betur fer er herbergið stórt svo það er nóg pláss. Ég er búin að tæma tvær töskur en þarf að kaupa fleiri herðatré og setja saman kommóðuna til að klára þá þriðju.
Annars get ég sagt það í óspurðum fréttum að hálsmenið sem ég fékk frá þeim Vöku, Hjördísi og Írisi í útskriftargjöf hefur vakið mikla lukku hér úti. Ég notaði það í fyrsta skipti hér á miðvikudaginn og þá sagði afgreiðslustúlka á Starbucks að það væri flott og stelpa sem er með mér í tíma.
Ég nenni ekki að skrifa meir en á morgun verð ég líklega komin með síma en númerið er 1-917-521-0648 og fólki er frjálst að hringja (muniði bara að ég er 4 klst á eftir Íslandi, bannað að hringja fyrir kl. 13 að íslenskum tíma!). Annars er ég líka á Skype sem er alveg fríkeypis.

Farið var í mikla innkaupaferð í Ikea í gær. Þar eyddi ég tæpum 1200$ og fyrir það fékk full size rúm og dýnu, náttborð og þriggja skúffu kommóðu úr Malm-línunni. Jonas skrifborð, skrifborðsstól, bókahillu, spegil, fullt af herðatrjám, ruslafötu á bað og fyrir bréfarusl, tvo klósettbursta, þrjá ramma, sprittkerti, geymslukassa og eitthvað fleira sem ég man ekki í bili. Það fannst mér ansi hreint góð kaup.
Hundurinn er eitthvað að tryllast svo ég verða að hætta í bili.

Við Erika vorum að fá afhenta lyklana að íbúðinni, ég var búin að gleyma hvað hún er æðislega fín! Ég var líka að hringja í Con Edison sem sér um rafmagnið og gasið og aldrei þessu vant var ekki vandamál að ég er ekki með social security number.
Annars fór ég á þá fjandans skrifstofu í gær, beið í klukkutíma í röð til að fá bréf sem sagði að ég gæti ekki fengið ssn. Ég hefði getað öskrað.
Ég er orðin ansi spennt að byrja í skólanum og fá eitthvað alvöru að gera, mér er farið að leiðast að hafa ekkert svona varanlegt viðfangsefni.
Við Erika köstuðum upp á hver fengi herbergið með baðinu og ég valdi tails sem kom upp. Þannig að ég fékk herbergið sem er 4 tommum breiðara, með 3 gluggum með útsýni og litlu klósetti, ekkert smá heppin.
Eitt var ég að uppgötva og það er að hún Erika er með svakalega krullað hár og stóra fætur alveg eins og góðvinkonur mínar þær Hjördís og Vaka. Ég virðist sækja í þetta krullhærða lið sem verður að teljast nokkuð undarlegt.....

Þá er maður bara komin með rosalega íbúð í New York. Hún er á 205 Pinehurst Avenue sem er í Hudson Heigths hverfinu á norðurhluta Manhattan. Svefnherbergin eru risastór, það er uppþvottavél í fullri stærð og þvottahús í kjallara hússins. Íbúðin er á 4. hæð og með flottu útsýni úr öðru svefnherberginu. Nú þarf ég aftur að kaupa allt nýtt í íbúð s.s. rúm, bókahillur, sófa og svo framvegis.
Ég er líka búin að opna bankareikning og er komin með amerískt debetkort og eitt stykki ávísianahefti. Ég er líka búin að fá þakkarbréf frá bankanum fyrir að hafa byrjað í viðskiptum við þá. Frekar merkilegt mál. Annars er bankamaðurinn minn hörkumyndalegur, hann heitir Burak og er upprunalega frá Tyrklandi, hann er voðalega indæll.
Annars er ég búin að lenda í ýmsu skemmtilegu síðan ég bloggaði seinast. Á föstudaginn lenti ég í ekta New York rigningu, það var hellidemba og ég varð blaut upp að hnjám þó að ég væri með regnhlíf. Þar sem ég var að fara á kynningu fyrir alþjóðlega stúdenta kom ég við í Lord & Taylor og fékk þar bara eitt stykki málningu alveg fríkeypis. Það var gaman.
Í gær fengum við Erika okkur sushi í hádeginu og það var æðislegt, það var á stað sem er rétt hjá íbúðinni okkar, ég ætla oft þangað. Við skoðuðum fjórar íbúðir og sú sem við leigðum var lang lang best og stærst og flottust. Hverfið er afar heimilislegt, gamalt fólk sitjandi á stólum úti á stétt og fullt af krökkum. Það er a.m.k. tveir garðar í næsta nágrenni og neðanjarðarlestin er líka rétt hjá. Seinnipartinn fórum við Erika svo niður í bæ og hittum vinkonu hennar Amber í Sephora sem er geggjuð snyrtivörubúð fyrir þá sem ekki þekkja það. Við fíbbluðumst og máluðum okkur asnalega en svo fínt. Ég keypti bara einn hlut, hvítan trélit til að lita neglur hvítar og hann virkar þokkalega.

Þá er ég búin að vera tæpan sólarhring hér í USA. Nú þegar hefur ýmislegt á daga mína drifið, ég er flækt í skriffinsku frumskógi, búin að sjá löggu á hesti og kaupa nýju Harry Potter bókina.
Ég er nú í góðu yfirlæti hjá ættingjum Eyju konu Agna bróður pabba. Þau búa í rúmgóðu húsi með sundlaug í Clifton New Jersey og héðan er ekki nema svona 30-45 mín rútferð niður á Manhattan. Ég hélt af stað í morgun léttklædd enda veðrið gott en eins og góðum Íslending sæmir þá tók ég með mér jakka. Það var alveg óþarfi, það var enginn annar í jakka og verðið er búið að vera eins í allan dag! Hér er víst gott veður fram í svona október en þá verður kaldara. Ég á ekki nóg af sumarfötum fyrir þetta. Hér eru allar konur í táslusandölum og pilsum og ég kom bara með eitt pils með mér og það er svart!
Ég fór inn í sérverslun með hárvörur þar sem hægt var að kaupa risastóra brúsa af Tony & Guy sjampói og hárnæringu saman á tæpa 20$ dollara. Það finnst mér mjög ódýrt.
Ég er líka búin að tala við væntanlegan meðleigjanda minn í síman og hún virðist vera ágæt.

Daddaraddaadddaaa
Nú þarf ég ekki að ganga með gleraugu lengur, vei vei. Ég er með 100% sjón á báðum augum vei vei. Hins vegar þarf ég að fara ómáluð til The Big Apple þar sem ég má ekki nota augnafarða í viku eftir aðgerðina. Hvað ætli maður þurfi að nota mikinn kinnalit til að bæta upp fyrir ómáluð augu?
Annars er það helst í fréttum að ég fann eitthvað silfurdót í uppgreftrinum á miðvikudaginn, ég held ég sé nú barasta Finni sumarsins.
Framundan um helgina er að klára að tæma íbúðina, ég nenni því ekki og byrja að pakka niður fyrir ferðina miklu. Það verður erfitt. Bara tvær stórar töskur, ég er strax komin með valkvíða á háu stigi.

Ég fann annað brot úr altarissteininum sem ég fann í fyrra. Ég er ekki komin með íbúð í NY en kannski komin með herbergisfélaga sem heitir Erika og er frá Texas og er líka í CUNY. Ég verð í bænum um helgina. Fer að verða seinasti séns að hitt á mig áður en ég fer til The Big Apple.
Ég fann líka flott kertahald úr bronsi í dag og það er brjálað að gera því það er svo mikið af ferðafólki sem kemur að skoða uppgröftinn.
Við héldum grillveislu í gær í Vallaskógi sem er rosalega flottur. Við borðuðum birki og blóðbergskryddað lambalæri, drukkum bjór og sungum lög við eld. Ég var í nýju flottu lopapeysunni minni og hafði það gott.

Vondar fréttir og góðar fréttir.
Það er búið að skipa karl í stað einu konunnar í Hæstarétti Bandaríkjann, ekki alveg nógu gott.

og góð frétt
Af mbl.is Erlent mbl.is 20.7.2005 17:04
Fyrsta konan ráðin stjórnandi stórrar sinfóníuhljómsveitar
Fyrsta konan hefur verið ráðin aðalstjórnandi stórrar bandarískrar sinfóníuhljómsveitar þrátt fyrir mikla andstöðu hljóðfæraleikaranna. Stjórn sinfóníuhljómsveitarinnar í Baltimore samþykkti á fundi sínum í dag, með miklum meirihluta atkvæða, að ráða Marin Alsop sem aðalstjórnanda sinfóníunnar, að því er fram kemur í frétt BBC.
Hljóðfæraleikararnir tóku fréttunum með þögn en þeir voru á æfingu þegar tilkynnt var um ráðninguna.
Alsop er nú aðalstjórnandi sinfóníuhljómsveitarinnar í Bournemouth í Bretlandi. Ráðning hennar sem stjórnanda einnar virtustu sinfóníuhljómsveitar í heimi þykir marka tímamót því fram að þessu hafa einungis karlmenn gegnt slíkum stöðum.
Þegar ljóst var að hún yrði ráðin sendu hljóðfæraleikararnir frá sér yfirlýsingu þar sem þeir sögðu að „mikill meirihluti“ þeirra vildi að áfram yrði leitað að öðrum stjórnanda.
Yuri Temirkanov er núverandi stjórnandi sinfóníunnar í Baltimore en hann lætur af störfum eftir tímabilið 2006-2007.

Annars er ég kannski búin að fnna mér íbúð, upplýsingar má finna á nýja ameríska blogginu mínu albinany.blogspot.com.

Það rigndi í dag. Ég er loksins komin með nýjan hringitón í símann minn, Son of a Preacherman, það var svona það skásta sem ég fann, ekki gott úrval. Lögin eru annað hvort rosalega leiðinleg eða koma hræðilega ill út sem hringitónar.
Ég hef miklar áhyggjur íbúðamálum í New York. Lín úthlutar mér alveg heilum 1565$ á mánuði til að lifa á í New York þar sem er afar erfitt að fá þokkalega íbúð fyrir minna en 1000$ á mánuði jafnvel þó maður leigi með einhverjum, gott gott.

Ég var að sjá frétt á ruv.is um könnun Gallup um afstöðu til erfðabreyttra matvæla. Ég tók þátt í henni. Vei, ég er fræg nema að þetta var nafnlaust. Alltaf er maður að tapa.
Ég gleymdi líka að segja áðan að það lak aftur skolp í kjallaranum af því að það var ekki búið að gera við eftir fyrri lekan. Jibbí.

Vill einhver hjálpa mér að velja hringitón á síman minn? Úrvalið er of mikið og allar uppástungur eru vel þegnar.
Annars er það helst í fréttum að ég var að klára að lesa bók um lífið fátækrahverfum Glasgow sem heitir Finding Peggy eftir Meg Henderson. Skemmtileg og fróðleg bók og mér fannst fyndið að ekki bara er minnst á fornleifafræði í henni, heldur líka á Rowardennan þar sem ég dvaldist nýverið í Skotlandi heldur kemur Ísland líka fyrir. Svona eru bækur nú oft skemmtilegar.
Ég kláraði líka Skugga-Baldur eftir Sjón í morgun. Mæli með henni við alla sem hafa gaman af góðum og skrítnum bókum. Bókin er mjög stutt og sagan einföld en kemur samt á óvart og opnar nýjan heim. Já bækur eru góðar.

Ég á góða, gáfaða og skemmtilega mömmu. Hún var frábær að undirbúa veisluna, hjálpa mér að velja kjól og gaf mér flugmiða til og frá New York í gjöf.

Ég er enn með kvef sem lýsir sér í heiftarlegu nefrennsli, slappleika og hálssærindum. Læking óskast.
Ég fann tvo flotta steina í gær, einn skærgrænan og annan ljósbrúnan með rauðri og gulri rönd. Í dag fann ég fyrsta bronsið mitt í sumar sem var reyndar mjög lítið og fyrsta naglann minn í sumar sem virtist reyndar vera frekar nýlegur.

Þá er ég búin að útskrifast úr Háskóla Íslands með BA-próf í fornleifafræði. Það er gott og gaman. Ég hélt stóra veislu hjá pabba sem lukkaðist ljómandi vel og ég fékk marga fallega pakka. Stefán gaf mér fallegt hálsmen úr Aurum, amma og afi gáfu mér tvær stórar ferðatöskur, pabbi og Lára gáfu mér heimaprjónaða lopapeysu, sokka, vettlinga og húfu og gúmmískó. Ég fékk líka margt annað fallegt.
Nú er ég komin austur á Skriðuklaustur sem er bara alveg ágætt. Svo fer ég út til New York City strax 17. ágúst, spennó spennó.

Þá er kona bara komin heim frá Skotlandi, útbitin og með smá lit. Á meðan ég var úti fékk ég styrk úr Minningarsjóði Margrétar Björgúlfsdóttur. Ég gat ekki mætt á athöfnina þannig að mamma og pabbi gerðu það fyrir mig. Svo er ég barasta að fara að útskrifast um næstu helgi. Það verður rosa partý. Ég er búin að kaupa kjól, svaka ódýran og fínan og ætla að endurnýta skó. Annars er ég bara spennt að fara austur í afslöppun, bara vinna og engar áhyggjur.

Áskorun frá Feministafélagi Íslands til Samtaka atvinnulífsins.

Fyrir okkur konur sem erum fyrir löngu búnar að gera okkur grein fyrirað íslenskir atvinnurekendur meta okkur til verðmæta fyrst og fremsteftir því af hvaða kyni við erum kemur umræðan síðustu daga okkurspánskt fyrir sjónir. Skv. upplýsingum um launamuninn eru konur með 62%af launum karla skv. skattframtali sem þýðir að KARLAR ERU MEÐ 67% HÆRRILAUN EN KONUR. Hinn raunverulegi launamunur hverfur í skuggann fyrirumfjöllun um leiðréttan launamun sem sýnir hvernig hlutirnir gætu veriðef konur væru eins og karlar!!!

Í ljósi þess langar okkur að spyrja: Af hverju halda Samtök atvinnulífsins að launamunur kynjanna stafi?Á launamunur kynjanna á Íslandi sér eðlilegar "skýringar" að matiframkvæmdastjóra Samtaka atvinnulífsins?

Feministafélag Íslands skorar á Samtök Atvinnulífsins að gera könnun áviðhorfi stjórnenda á Íslandi til kvenna annars vegar og karla hinsvegar. Við skorum á Samtök atvinnulífsins að gera könnun á því hvort skiptimeira máli við aðgang að betur launuðum störfum - kynjabreytan eðahæfileikar viðkomandi einstaklings. Að síðustu skorum við á Samtökatvinnulífsins að gera könnun á viðhorfi starfsfólks ráðningarfyrirtækjatil kvenna annars vegar og karla hins vegar. Það er ekki vanþörf á að íslenskir atvinnurekendur og samfélagið allthorfist í augu við raunveruleikann í þessu máli. Konum á Íslandi erugreidd mun lægri laun en körlum.

Það er staðreynd sem ekki verðurumdeilt. Sú viðleitni að leita sífellt "eðlilegra skýringa" á þeirristaðreynd er einhver mesta niðurlæging sem íslenskar konur hafa þurft aðhorfast í augu við í jafnréttisbaráttunni. Það er ekkert "eðlilegt" viðþað að aðgangur kvenna að góðum stöðum sé mun verri en karla. Það erekkert eðlilegt við það að strax að loknu háskólanámi, áður eneinstaklingarnir hafa fengið tækifæri til að sanna sig á íslenskumvinnumarkaði er framlag ungra karla mun eftirsóknarverðara en kvenna.Þannig er staðan í dag.

Þá er ég loksins búin með BA-ritgerðina mína. Forsíðan er fjólublá og ritgerðin heitir Segðu mér sögu af seli: Fornleifafræðileg úttekt á íslenskum seljum. Hún er mjög falleg en hvað Orra og leiðbeinandanum finnst um innihaldið er óvíst og ég er ekki sérlega bjartsýn. Það var allt á móti mér í dag þegar ég var að reyna að skila ritgerðinni. Fyrstu mistökin voru að fara í Háskólafjölritun. Þar voru nokkrar aðrar stúlkur í sömu erindagjörðum og ég og allt gekk á hraða snigilsins. Þegar það kom í ljós að heftivélin var biluð ákvað ég að leita annað. Fyrsti staðurinn sem ég fór á gat ekki gert þetta í dag. Hinn staðurinn var ekki með réttu tækin en maðurinn þar var svo vænn að hringja fyrir mig og finna stað sem gat gert þetta fyrir mig. Hið heppna fyrirtæki var Samskipti í Síðumúla. Þar tók þetta allt saman tæpan klukkutíma sem mér finnst bara nokkuð gott.

Annað er helst í fréttum að ég hef lokið miðstigi í söng sem samsvara gamla 5. stigi. Ég fékk 8,3 á prófinu og er bara nokkuð sátt. Ég fékk fullt fyrir söngæfingarnar og tvö lög og hátt fyrir önnur tvö. Fyrir þau tvö lög sem ég var hvað öruggust með fékk ég hins vegar lægra. Væntanlega hef ég ekki verið að einbeita mér jafn mikið þar enda verið góð með mig þar. Fyrir óundirbúinn nótnalestur fékk ég 5 af 10 sem var mjög rausnarlegt sérstaklega þegar haft er í huga að ég gerði svona 4 nótur rétt.

Ég er svo að fara til Skotlands á föstudaginn. Það verður gaman. Ég ætla á System of a Down tónleika og gera alls konar skemmtilegt. Aðal verkefnið er að taka þátt í endurbyggingu skosks sels við Loch Lommond vatn. Verst að ég var ekki búin að því áður en ég skilaði ritgerðinni.

Þá er ég loksins búin með BA-ritgerðina mína. Forsíðan er fjólublá og ritgerðin heitir Segðu mér sögu af seli: Fornleifafræðileg úttekt á íslenskum seljum. Hún er mjög falleg en hvað Orra og leiðbeinandanum finnst um innihaldið er óvíst og ég er ekki sérlega bjartsýn. Það var allt á móti mér í dag þegar ég var að reyna að skila ritgerðinni. Fyrstu mistökin voru að fara í Háskólafjölritun. Þar voru nokkrar aðrar stúlkur í sömu erindagjörðum og ég og allt gekk á hraða snigilsins. Þegar það kom í ljós að heftivélin var biluð ákvað ég að leita annað. Fyrsti staðurinn sem ég fór á gat ekki gert þetta í dag. Hinn staðurinn var ekki með réttu tækin en maðurinn þar var svo vænn að hringja fyrir mig og finna stað sem gat gert þetta fyrir mig. Hið heppna fyrirtæki var Samskipti í Síðumúla. Þar tók þetta allt saman tæpan klukkutíma sem mér finnst bara nokkuð gott.

Annað er helst í fréttum að ég hef lokið miðstigi í söng sem samsvara gamla 5. stigi. Ég fékk 8,3 á prófinu og er bara nokkuð sátt. Ég fékk fullt fyrir söngæfingarnar og tvö lög og hátt fyrir önnur tvö. Fyrir þau tvö lög sem ég var hvað öruggust með fékk ég hins vegar lægra. Væntanlega hef ég ekki verið að einbeita mér jafn mikið þar enda verið góð með mig þar. Fyrir óundirbúinn nótnalestur fékk ég 5 af 10 sem var mjög rausnarlegt sérstaklega þegar haft er í huga að ég gerði svona 4 nótur rétt.

Ég er svo að fara til Skotlands á föstudaginn. Það verður gaman. Ég ætla á System of a Down tónleika og gera alls konar skemmtilegt. Aðal verkefnið er að taka þátt í endurbyggingu skosks sels við Loch Lommond vatn. Verst að ég var ekki búin að því áður en ég skilaði ritgerðinni.

Ég slysaðist til að horfa í Boston Legal á Skjá 1 í gær. Þetta er frekar leiðinlegur þáttur og með þeim kvenfjandsamlegri sem ég hef séð lengi. Aðalhetjan er frekar venjulega útlítandi maður sem á að vera rosalega klár lögfræðingur. Nokkrir kvenlögfræðingar eru líka í þættinum, þær eru allar mjög fallegar, óaðfinnanlega greiddar, málaðar og klæddar öllum stundum. Að auki eru þær með clivinn í botn við öll tilefni og mér finnst ósennilegt að lögfræðingar klæði sig svona í vinnunni dags daglega.
Nú í þessum þætti sem ég horfði á kvartaði ritari aðalhetjunnar undan kynferðislegri áreitni af hans hálfu. Áreitnin var afar svæsin, hann gaf peysum ritarans einkunn, talaði stanslaust um fagurt vaxtarlag hennar og lýsti fyrir henni kynferðislegum draumum sínum um hana. Þetta fannst ritaranum skiljanlega óþægilegt. Þegar hún kvartar er vel tekið í það og rætt við aðalhetjuna. Hann svara því til að hann láti alla kvenkyns undirmenn sína undirrita plagg þess efnis að þær muni ekki kæra hann fyrir kynferðislega áreitni enda geti hann alls ekki hamið sig í návist fagurra kvenna. Þetta fannst mér afar hæpið og heimskulegt, eru karlmenn dýr sem geta ekki hamið sig þegar kemur að kynferðislegum efnum?
Í þættinum var einn kvenlögfræðingurinn rekinn. Ég gat ekki betur séð en að ein af aðalástæðunum fyrir því væri að hún hafði sofið hjá einum meðeigenda lögfræðistofunnar fyrir meira en ári og síðar hafi hún sofið hjá aðalhetjunni. Að hvaða leiti þetta gerði hana óhæfa til að sinna starfi sínu skyldi ég ekki. Frekar hefði átt að reka karlana tvo sem báðir voru hærra settir en hún.
Þetta er ekki góður þáttur.

Hér á eftir fer afar merkileg grein úr The Guardian. Maður er alveg að sjá þessa þróun í íslenskum fjölmiðlum. Blöð eins og Birta, Vamm, Orðlaus og allt það sem eru ekki um neitt nema föt, tísku og frægt fólk. Höfum við virkilega ekkert merkilegra að segja? Hafa konur bara áhuga á sögum um fólk sem missir ástvini sína, sigrast á erfiðum sjúkdómum eða missir nokkur kíló? Erum við kynslóð án hugsjóna? Erum við búin að gefa vonina um betri heim upp á bátinn? Stundum finnst mér það og það er mjög sorgleg tilhugsun.

Too funny for our own good

A media diet of shopping and shagging is making us stupid, says Yvonne Roberts

Monday May 23, 2005
The Guardian

In the 1970s, the most common complaint about feminists was that when humour was being doled out, somebody else received their ration. They just couldn't see the joke. It was all struggle, struggle, struggle.
Several decades later and inequality in society is even more marked: the value placed on caring continues to be stuck at rock bottom; the objectification of women is wholeheartedly endorsed by the advertising industry, television and almost all women's magazines; a young female graduate in the same job earns considerably less than her male peer for no reason other than her gender; and the easiest crime to get away with is serial rape. But there has been a change.

Now, the thirtysomethings who dominate much of the media, broadsheets and tabloids, apparently can't help but see the funny side. An army of young women, dexterous with the written word and generous with their wit, with notable exceptions, pontificate even on the most serious issues, determined to amuse us all to death.
Of course, there's never enough comedy in the world and radicalism disguised as raising a laugh has a long and honourable tradition - except that, if this lite and sugary diet is the only one we're permitted to digest, there's a danger that the punchline becomes more important than the politics. The impassioned, angry, challenging, investigative and - to use an old-fashioned word - empowering arguments that we ought to be hearing from a range of thirtysomething voices are buried beneath an avalanche of unthreatening quips.

The meatier issues are still aired (at least occasionally) - the poverty of female pensioners, the accelerating numbers in women's prisons, and the alarming rise in depression and alcoholism among young females, to name a few - but they are frequently knocked out in the same bantering style as an in-depth analysis of whether Brad is giving Angelina one and a survey of 1,135 swimsuits for summer (who says today's woman doesn't have choice?).

And there's another problem. Almost 20 years ago, Janice Winship wrote Inside Women's Magazines, based on her research at the University of Birmingham's Centre for Cultural Studies. She pointed out that certain subjects - pornography, rape and equal pay, for instance - had been pushed on to the magazine agenda alongside knitting and cooking by the impact of feminism. But, they had been made palatable by stripping away the politics.

It's dispiriting that now, even more than in the 80s, issues are reduced to a string of confessional stories offering only "individual survival strategies". We have the how, what and when, but not the most important question of all: why?

So, in Grazia, "Britain's first weekly glossy", GMTV's Fiona Phillips tells us why she's, "stuck in the guilt trap". She is a member of the sandwich generation, holding down a job, raising small children and dealing with her mother who has Alzheimer's. At the end of the article is the web address for advice on caring for a person with the illness. The article fails to point out that a significant amount of Phillips' guilt and exhaustion is not down to her "trying to have it all", but because of inflexibility within the workplace and the lack of practical, collective solutions to what is seen, mainly, as a woman's problem. For instance, the government could make it feasible to obtain affordable housing so an elderly person can move to live near an adult son or daughter.

Again, there are exceptions. Marie Claire and Cosmopolitan occasionally display a more hard edged approach. This month's Marie Claire, for instance, covers the campaign to end world poverty as well as racism. But the little that exists is swamped by celebrity mania; cosmetic surgery; shopping and shagging.

The feminist Elizabeth Wilson once wrote that feminism is about a political and ethical commitment to giving women their true value. Look at a selection of this month's magazines and the most prominent women are: Rebecca Loos (slept with Beckham); "three in a bed" Abi Titmuss; Meg Mathews famous for having once been married to a pop star; and Sadie Frost, ditto, except to an actor. Of course, magazines are about escapism but this is an exit to a kind of hell where no one is comfortable in their own skin and canvas espadrille wedges cost a week's wages.

Aren't there more enticing ways to escape; more interesting and stimulating people to interview? Glamour has a section entitled, "YouYouYou". It embraces work, love, mind, sex, money, body. Have the interests of today's young women narrowed down to such an introspective and cripplingly small, debt-ridden canvas?

Perhaps you're not what you read; but anyone absorbing the continual message that we're nothing but a bundle of imperfections who can be healed only by acquiring a new wardrobe, buttocks and a rampant bed stud, may be affected so badly that they may forget to laugh when they are asked to engage their brain.

Professor Lynne Segal, who is that endangered species, a socialist feminist, and who also has a wicked sense of humour, wrote in Why Feminism? of the radical potential of feminism (and boy, is that needed today) "as an oppositional politics; one which dares to fight a culture and a political system which tries to numb us into a acceptance that it can fulfil our needs and desires."

Smile, while you can.

Ég sá flottasta hlut í heimi í dag. Ljósbleikt Tivoli Pal ferðaútvarp. Ég heimta að fá svona í útskriftargjöf. Ég fór sem sagt í heimsókn til Hildar í Epal í dag. Þar eru margir fallegir hlutir t.d. dökkbleikur svanur og ljósfjólublár svanur og fjólublátt Egg. Alveg geggjað.

Ég tók miðstigspróf (gamla 5. stig) í söng í dag. Lögin gengu mjög vel, auðvitað voru smá villur en á heildina litið var þetta alveg súper. Ég hrasaði hinsvegar illa í nótnalestrinum sem var reynda svínslega erfiður. Takttegundin var 6/8 og þetta var í þokkabót í e-moll. Ég gat svona þrjár nótur rétt. Alveg svakalega slæmt en það var svo sem við því að búast.

Ég er hér með orðinn útskrifaður tónfræðingur eins og Jón Hrólfur tónfræðikennarinn minn segir. Ég náði á einhvern útsmoginn hátt að fá 6.3 í tónheyrn (algjört kraftaverk) og 7.0 í tónfræði sem hefði reyndar átt að vera aðeins betra en samt í lagi. Svo fór ég í tónlistarsögupróf þar sem gekk aðeins svolítið mikið verr en það er samt alveg í lagi.

Annars er það helst í fréttum að það flæddi skólp inn í geymsluna mína um helgina þannig að mér varð almennt séð frekar lítið úr verki.
Ég er samt langt frá því að vera eina manneskjan sem er ekki enn búin að skila BA-ritgerðinni og ætla að útskrifast í vor. Veii

Þekkir þú Albínu?

I made a Quiz for you! Take my Quiz! and then Check out the Scoreboard!