Hér eru myndir af nokkrum af vinum mínum hér
Quin að dansa Thriller í afmælinu sínu og önnur af mér og Paolu, meira seinna ef ég neinni.
Á föstudaginn fór ég á snilldar Stereolab tónleika með Paolu, mæli með þeim. Á laugardaginn var hljómsveitin hans Norie, Prizetiger, að spila þeir voru rosalega skemmtilegir, á eftir þeim röppuðu svo hvítir hommar, það var frekar undarlegt.
Í gær fór ég með Paolu og Tony vinkonu hennar á Nublu sem er mjög skemmtilegur staður með brasilískt tónlistarþema og þar sá ég Karinu sem er snilld.
Ég er annars alvarlega að hugsa um að skella mér á Hróarskeldu í sumar, hvað finnst fólki um það? Önnur sumarplön eru að ég verð að vinna á Skriðuklaustri aftur, vei frá 19. júní til 18. ágúst og fer svo út aftur stuttu eftir það.

Hvað gerði Albína skemmtilegt í dag? Jú hún fór og sá Conan O'Brien live! Í upphituninni spurði gaurinn hvor það væru einhverjir væru frá útlöndum og Paola lét mig segja að ég væri frá Íslandi, gaurinn spurði hvort ég væri fyrsti Íslendingurinn sem hefði komi í þáttinn og ég sagði nei, þá sagði hann að það kæmi líklega í blöðin þegar Íslendingur væri sem áhorfandi í þættinum, það var frekar fyndið. Gestir voru hinn sæti en sérlega leiðinlegi og óspennandi Matthew McConaughey, það er ekki nóg að vera rosalega sætur ef maður er rosalega leiðinlegur! Næsti gestur var Kirsten Davis sem lék Charlotte í Sex and the City, hún var frábær, mjög fyndin og skemmtileg. Hún var líka með marblett á handleggnum.
Skemmtilegasti hlutinn var samt að sjá fyrirfram myndbúta úr Finnlands-ferðinni sem verður tekin fyrir í klukkutíma sérþætti á föstudaginn. Ef þið sjáið þáttinn gæti sést í mig alveg efst í horninu fyrir ofan hljómsveitina en ég er ekki viss. Jamm það er stuð í Eplinu, ég fékk líka bol, voða gaman.

Ég fór í Óskars-partý til Paolu í gær, ég gat rétt upp á 9 verðlaunaflokkum og vann keppnina. Ég er sigurvegari. Á leiðinni heim þegar ég var að bíða eftir strætó gekk fram hjá mér ofur-venjulegur ungur maður í úlpu og íþróttaskóm og boxernærbuxum, klukkan eitt að nóttu. Það þótti mér undarlegt. Í dag þegar ég var í lestinni var rastafari að hekla. Þetta hefur verið undarleg vika og það er bara mánudagur.

Í dag gerðist tvennt stórmerkilegt.
Í fyrsta lagi komst ég að því að ég þekki eina manneskju sem býr ofar á Manhattan en ég, hún býr alla leið uppi á 200st, heilum 15 blokkum ofar en ég og tveimur stoppistöðvum! Þetta er stelpa sem er með mér í Linguistic Anthropology, hún hlær rosalega furðulega en er annars ágæt.
Seinna atriðið (sem reyndar gerðis fyrr um daginn) varð á vegi mínum þegar ég var á gangi með Ramonu. Við höfðum fengið okkur sushi í hádeginu og vorum á leiðinni aftur upp í skóla þegar við gengum framhjá búð sem seldi svona dæmigerðar viðurstyggilega ljótar og asnalegar amerískar ofmunstraðar og litríkar kalla-peysur og þær voru sko ekki ódýrar. Ég hélt í barnaskap mínum að menn sem enn gengu í svona peysum væru steingervingar frá áttunda áratugnum sem hefður ekki efni á að kaupa sér nýjar peysur en þar skjöplaðist mér sko ærlega. Ég læt hér fylgja með mynd en vara viðkvæmar sálir við að stara of lengi á óskapnaðinn þar sem það getur leitt til brjálsemi.
Allar tillögur um ritgerðarefni fyrir mig í eftirfarandi kúrsum eru einnig vel þegnar
Historical Ecology
Linguistic Anthropology
og nei ég nenni ekki að útskýra hvað þessi heiti þýða, til hver haldiði að Google sé eiginlega?

Það er mikið að gera í skólanum. Ég er að fara í 80s þemað afmælispartý hjá Quinn á föstudaginn og Óskarspartý hjá Paolu á sunnudaginn. Ég fór að djamma á laugardaginn á bar þar sem voru fríir vodka-drykkir milli 11 og 12 og eins og þeir sem þekkja mig vita þá kann ég mér ekki hóf innan um frítt áfengi. Skyndilega fylltist staðurinn svo af körlum í kvennmannsfötum verst að þeir voru með fallegri fótleggi en við stelpurnar!
Það hefur verið frekar kalt undanfarið hérna í Stóra eplinu svo ég hef getað notað þykku úlpuna mína og það er ég mjög ánægð með.

Af mbl.is Erlent AFP 12.2.2006 13:28
Cherie Blair hvetur sádí-arabískar konur til þolinmæði í jafnréttisbaráttu
Cherie Blair, eiginkona forsætisráðherra Bretlands, hvatti í dag konur í Sádí-Arabíu til að sýna þolinmæði í baráttu fyrir jafnrétti í landinu, og sagði að samfélagslegar breytingar yrðu ekki á einni nóttu. Kom þetta fram í ávarpi hennar á árlegri efnahagsráðstefnu í Jeddah í Sádí-Arabíu.
Blair lagði áherslu á að hún væri að tjá sín eigin viðhorf og sagði að ekki hefði náðst raunverulegt kynjajafnrétti í neinu landi í heiminum. En hún sagði jafnframt að miklar framfarir hefðu orðið í réttindum kvenna í Persaflóaríkjum.
Í tvískiptum áheyrendasalnum sátu annarsvegar konur og hins vegar karlar.
Blair sagði að skortur á konum á vinnumarkaðinum í Sádí-Arabíu græfi undan efnahagslegum möguleikum landsins. Mary McAleese, forseti Írlands, ávarpaði einnig ráðstefnuna og tók í sama streng. Hvatti hún ráðamenn í Sádí-Arabíu til að fara að fordæmi Íra, sem gerbylt hafi efnahagslífi landsins fyrst og fremst með því að opna það fyrir umheiminum og hvetja konur til þátttöku í atvinnulífinu.

Merkilegt hvað konur eiga alltaf að vera þolinmóðar, ég held samt að það sé erfitt að sætta sig við jafn mikið óréttlæti og viðgengst t.d. í Saudí-Arabíu, þeirra daglega líf er gjörsamlega undirlagt af boðum og bönnum.

Hér er líka skemmtileg grein af New York Times.

Annars er hér allt á kafi í snjó, ca. 30-40 cm jafnfallinn snjór myndi ég giska á, þegar ég vaknaði í morgunn hafði skafið helling inn um gluggan hjá mér, gaman gaman en það skemmdist ekkert.

Svona til að enda þetta á jákvæðu nótunum þá fórum við mamma á MoMa á fimmtudaginn og þar var til sýnis myndbandsverk eftir íslensku listakonuna Steinu Vasulka, við vorum mjög stoltar.

Mér finnst þetta fyndið, hér eru líka fleiri Super Bowl auglýsingar.

Þetta verður erfið önn, ég er að taka þrjú námskeið til eininga og eitt auka. Aukanámskeiðið er dýrabeinafræði grunnnámskeið og ekki veitir af en ég fæ enga einkunn eða einingar en samt. Ég tek eitt stórt lesnámskeið í NYU, Medieval Archaeology Reading Course, ein bók á viku takk. Námskeið hjá Tom, leiðbeinandanum mínum, Historical Ecology sem byggir á bók sem ég hef áður tekið svo það ætti að vera í lagi. Síðast en ekki síst er svo Linguistic Anthropology eða mannfræðileg málvísindi sem er skyldunámskeið. Námskeiðslýsingin sjálf er 11 bls. og lesefnið eftir því 5 langar greinar fyrir hverja viku og kennarinn er víst strangur í einkunnagjöf. Það verður gaman að læra um eitthvað svona alveg nýtt og við þurfum að lesa greinar eftir suma af helstu hugsuðum síðustu aldar s.s. Noam Chomsky, Pierre Bourdieu og fleiri, það er ágætt að neyðast til að lesa frumtexta eftir þessa gaura sem er alltaf verið að vitna í.
Dýrabeinanámskeiði verður skemmtilegt, í dag vorum við að vinna með owl pellets sem eru nokkurs konar ælubögglar með feldi og beinum þar sem uglur gleypa bráð sína heila og eru með tvo maga, úr öðrum æla þær því sem þær geta ekki melt. Í mínum köggli eru leifar af a.m.k. tveimur dýrum líklega pínulítilli húsamús og svo einhverju aðeins stærra nagdýri sem hafði mikinn ljósann feld. Sophia sem er kennarinn hafði aldrei séð svona feld í æluböggli. Ég þarf að greina hauskúpuna til tegundar til að vita af hvaða dýri þetta er. Það voru líka maðkar í þessu svona frekar vibbalegt allt saman en jafnframt heillandi. Svo fáum við líklega að kryfja seinna á önninni.

Mamma er svo að koma í heimsókn á föstudaginn, spennó!

Nýja besta vinkona mín Quin er búin að spyrja mig hvort ég vilji koma með henni og Ashley sem er hin nýja vinkona mín til Púertó Ríkó í lok maí. Mig langar afar mikið að fara, hvað finnst ykkur kæru lesendur?
Annars fórum við Paola, líbanska vinkona mín, að skoða gallerí í Chelsea í gær. Það var rosalega gaman að sjá fullt af skrítinni nútímalist, flottus fannst mér nokkurs konar klippimyndir eftir þennan gaur http://www.dylangraham.nl/. Það var líka eitt listaverk sem var eins og sviðasulta og annað sem var úrkynjaður ávaxtagarður sem var sérlega ógeðfelldur á að líta.
Ég fór líka á stefnumót í gærkvöldi, fyrsta ameríska stefnumótið mitt og það var mjög gaman, hugsa að ég eigi eftir að hitta gaurinn aftur...

Það hefur margt á daga mína drifið síðan ég skrifaði seinast. Íris og Hjördís eru búnar að vera í heimsókn, það hefur mikið verði verslað, djammað, kjaftað og bara almennt stuð. Loksins er ég farin að skilja eitthvað í næturlífinu hér, túrsitarnir djamma um helgar en New York búar virka daga, þá helst miðvikudaga og fimmtudaga. Við fórum í brunch, hand- og fótsnyrtingu, á Metropolitan safnið, Knicks leik (þeir stórtöpuðu), ég er búin að kynnast tveimur frábærum stelpum í gegnum Jessicu vinkonu Hjördísar frá Boston (og kannski einum strák...), þær Ashley og Quinn drössluðust um allt með okkur stöllurnar og sýndu okkur ýmislegt skemmtilegt. Ég keypti svaðalega flotta svarta handtösku í Williamsburg í gær, ég hugsa að ég flytji þangað næsta haust, miklu skemmtilegra hverfi, betur staðsett og svona en þar sem ég er núna.
Ég segi meir frá síðar og kannski koma líka myndir ef ég nenni.
Annars er ég bara spennt að byrja í skólanum aftur.

Við erum nýbúin að velja 300 þúsundasta Íslendinginn og var það mikið og fáránlegt fár, það sama virðist vera uppi á teningnum í henni Ameríku nema það er 300 milljónasti íbúinn sjá hér.
Annars er ég að fara út til Boston í dag með Írisi og Hjördísi og á ennþá eftir að pakka og gera 354943582346 hluti svo er ég líka sybbin en samt voðalega spennt.

Upp hafa komið spurningar varðandi síðasta póst minn. Kratatippi eru svona grænir staurar sem víða má sjá niðri í bæ til að koma í veg fyrir að maður leggi upp á gangstéttar.
Schadenfreude kallast það þegar maður gleðst yfir óförum annara.

Svefnleysi er nýja kraftaverkameðalið. Ég vakti í alla nótt, fyrst til að klára ritgerð og svo Aragóarflísina eftir Sjón og svo gat ég ekki sofnað þannig að ég fór bara aftur á fætur kl. 5. Í dag er ég búin að fara í sund, í bólusetningu, á fund, á Bókhlöðuna, skila drasli, kaupa bók í Bóksölu stúdenta (hið stórskemmtilega meistaraverk Fiskurinn sem munkunum þótti bestur), vinna í verkefni, naglalakka mig, taka til og bara endalaus afköst. Mér líður samt frekar furðulega. Annars sá ég stelpu bakka á Kratatippi fyrir utan Hlöðuna og ég fékk svona Schadenfreude. Ég ætlaði að segja eitthvað meira merkilegt en ég er búin að gleyma því.

Var að skoða þessar flottu myndir frá Auði bekkjarsystur úr MR.

Það er gaman að vera á Íslandi. Tók magnað þrettándadjamm í gær með gellunum, sbr. meðfylgjandi mynd. Hjördísi skal héðan í frá kalla Perrannn. Þarna kom hennar rétt eðli loks í ljós. Ásta ætlar í Ædolið næst, en Vaka rústaði samt SingStar þetta kvöld. Vaka sá um sminkið og svo voru drukknir margir Mojito og ófáar fullnægingar, þetta var þrusu-kvöld.
Dagurinn í dag fór svo í góða þynnku, mat hjá ömmu og Náttúrulausa tónleika. Þeir voru magnaðir, ég fékk Hróarskeldu fiðring. Björk var brill að venju en mest á óvart kom Damien Rice sem ég hélt mér finndist of væminn en svo er hann bara fínn. Hjálmar voru mjög góðir en Mugison og Sigurrós hefðu mátt taka meira en eitt lag mín vegna. Á eftir tókum ég Dísa og Vaka smá rúnt niður Laugaveginn og var ekki bara Bobby Fisher mættur í góðu stuði.

Á áramótunum var mikið djamm og mikið gaman. Ég vil þakka skipuleggjendum Hressó-gleðinnar vel unnin störf, snældusnúðurinn var snilld og ég dansaði og dansaði og dansaði og svo bauð indverskur maður mér fótanudd og það var svaka gaman að hitta alla.
Á föstudaginn er svo meira djamm og tónleikar á laugardaginn, nóg að gera.
Ég fór á Bókhlöðuna í gær (og reyndar líka í dag) frekar sorglegt en auðvitað hitti ég þar fyrir hann Gunnar Pál. Ég hef sterkan grun um að hann haldi heimili í einhverjum af litlu vinnuklefunum en get ekki sannað það að svo stöddu.
Ég lauk í gær við bókina Skuggi vindsins eftir spænskan gaur sem ég man ekki hvað heitir, mjög góð, nú á ég bara eftir að lesa Aragóarflísina og Hrafninn og þá eru íslensku jólabækurnar búnar.
Ég er líka að fara í leikhús á föstudaginn á Eldhús eftir máli sem byggt er á smásögum Svövu Jakobsdóttur, ég er spennt. Ég er líka að fara í myndatöku með öllum bræðrum mínum á föstudaginn svolítið blendar tilfinningar gagnvart því en vonandi koma myndir vel út.
Nú verð ég að halda áfram að skrifa ritgerð.

Jólin erum komin og farin. Mér fannst mjög skrítið að byrja jólin á Þorláksmessu, þetta varð allt eitthvað svo stutt. Ég fékk ýmsar sniðugar gjafir, stafræna myndavél frá mömmu og pabba, 66°N ullarpeysu frá ömmu og afa, 50 boyfriends worse than yours frá Eriku herbergisfélaga mínum, flottan heimaprjónaðan trefil frá Agna, Eyju og co, slatta af góðum bókum og svo mætti lengi telja.
Ég fór í sund í Breiðholtslaug með mömmu áðan sem er svo sem ekki í frásögu færandi nema fyrir þar að í afgreiðslunni voru tvær táningsstúlkur og önnur þeirra spurði mig hátt og snjallt hvort ég væri með sílíkon. Ég neitaði og þetta fannst þeim afar merkilegt og við mamma vorum alveg að drepast úr hlátri, það er sko aldrei lognmolla í Breiðholtinu og svo eru líka geggjaðar rennibrautir.
Ásgeir litli bróðir er búinn að læra að segja Bína, ég er voðalega ánægð og leyfi honum að kalla mig það þó að almennt sé ég mjög á móti þessari styttingu.
Ég verð á klakanum til 13. janúar og bíð spennt eftir að komast á almennilegt íslenskt djamm.

Ykkur er öllum boðið í partý í New York á laugardaginn. Nema þið komist ekki af því að þið eruð ekki í New York! Ha!

Dagurinn í dag var frekar furðulegur. Ég ætlaði á fyrirlestur en honum var frestað. Tölvan mín tók upp á að vera sífellt með BSOD (blúscrín of detð eða bláskjá dauðans) svo ég gat ekki notað hana. Svo tók ég lestina og ipodinn minn vildi ekki kveikja á sér. Svo var maður í lestinni með eitthvað það voldugasta yfirvarakskegg sem ég hef nokkru sinni séð. Yfirvaraskeggið mikla var nokkurnvegin eins og myndin að ofan, bara alvöru og virðulegra, ræktarlegra og flottara. Svo var annar maður í lestinni í hvítum leðurjakka sem var með ásaumaðri beinagrind úr svörtu leðri, svona eins og grímubúningur mjög sérstakt.
Ég var að skrifa emil til að bjóða fólki í partýið okkar Eriku og komst þá að því að ég þekki svona 20 manneskjur hér í borg, það finnst mér ekki mikið, ég þarf að vera virkari í að mynda vináttusambönd.

Ég ætla að fara á Messías eftir Handel í Trinity Church sunnudaginn 11. desember, ég er ofsalega spennt!
Það snjóaði hér í nótt, smá svona jóla púðursnjór voða sætt. Ég er viss um að það er allt mér að þakka því ég notaði fínu flísnáttbuxurnar sem Áslaug gaf mér í fyrsta skipti í gær. Þær eru ljósbláar með myndum af snjókornum og svo var ég líka í sokkum með snjókornum og í bláu flíspeysunni minni, ég var eins og stórt blátt snjókorn og þá snjóaði, það getur ekki verið tilviljun.

Eyja klukkaði mig víst, ég er að vinna í svari, það mun birtast á næstu dögum.

Annars vil ég skora á alla/r Alþingiskonur og -menn að hætta þessum aulagangi og samþykkja ný vændislög þar sem gert er refsivert að kaupa vændi. Það eru engin rök fyrir því að refsa aðeins seljandanum, það er jú yfirleitt seljandinn sem er hjálparþurfi. Sá sem kaupir vændi er að færa sér í nyt neyð annarar manneskju á versta hátt sem hægt er.

Best að halda áfram að læra.

Ég er náttúrulaus, ég ætla á umhverfisverndartónleika með Vöku, spennó.
Ég byrjaði að skoða beinasafnið frá Skriðuklaustri í gær og undur og stórmerki, ég fann strax sköflung úr sel og sköflung úr svíni. Af hverju er þetta merkilegt myndu sumir spyrja, jú af því að Skriðuklaustur er lengst inni í landi og svín eru frekar sjaldgæf á Íslandi eftir að víkingarnir gáfust upp á þeim svona upp úr 1000.
Ég var að skoða The New York Times á netinu og þar var tvennt sem vakti ánægju mína, 3 af 5 bestu skáldsögum ársins samkvæmt blaðinu eru eftir konur og konur í Suður-Ameríku eru farnar að berjast af aukinni hörku gegn allsherjar banni við fóstureyðingum og það sem meira er, barátta þeirra virðist ætla að bera árangur.